Convento de la Madre de Dios

Convento de la Madre de Dios to czynny klasztor dominikanek w Sewilli, ukryty w wąskich uliczkach dzielnicy Santa Cruz, dawnej sewilskiej dzielnicy żydowskiej. To jedno z tych miejsc, obok których turyści przechodzą tysiącami, nie podejrzewając, że za skromną fasadą przy Calle San José kryje się historia sięgająca XV wieku.

Skąd wziął się klasztor?

Fundację ufundowała w 1472 roku Isabel Ruiz de Esquivel, wdowa po Juanie Sánchezie de Huete. Pierwotnie siostry mieszkały bliżej rzeki, w okolicach dawnej bramy Triana, ale powódź z 1495 roku zniszczyła tamtejsze zabudowania. Zakonnice zwróciły się wtedy o pomoc do królowej Izabeli Katolickiej, która przekazała im domy odzyskane po wygnanej wcześniej społeczności żydowskiej, w sąsiedztwie parafii San Nicolás. Tam klasztor stoi do dziś.

Co zobaczysz na miejscu?

Obecny kościół powstał w drugiej połowie XVI wieku, po przebudowie rozpoczętej w 1551 roku, i ma charakterystyczny dla sewilskich klasztorów układ zbliżony do prostopadłościennej bryły. Łączy elementy renesansowe z mudejarskimi, czyli stylem wypracowanym przez muzułmańskich rzemieślników pracujących dla chrześcijańskich zleceniodawców po rekonkwiście.

Najbardziej rozpoznawalnym elementem jest portal od strony Calle San José, dzieło Juana de Oviedo y de la Bandery z 1590 roku. Przedstawia scenę, w której Matka Boska wręcza różaniec świętemu Dominikowi, a nad całością czuwa Bóg Ojciec — typowy dla ikonografii dominikańskiej motyw.

Wewnątrz warto zwrócić uwagę na rzeźbę Matki Boskiej z Dzieciątkiem z XV wieku, dłuta Lorenza Mercadante de Bretaña, oraz na figury świętego Dominika i świętej Katarzyny autorstwa Jerónima Hernándeza z XVI wieku, które niegdyś należały do głównego ołtarza. Klasztorny krużganek, częściowo przebudowany w XIX wieku z marmurowymi kolumnami, prowadzi do refektarza i ogrodowego patio.

Co przetrwało wieki?

Budynek nie miał łatwej historii. W 1722 roku strawił go poważny pożar, a podczas hiszpańskiej wojny domowej został splądrowany. Odbudowa i renowacja, jakie znamy dzisiaj, przeprowadzono w latach 90. XX wieku.

Jak zwiedzić klasztor?

To wciąż żywa wspólnota zakonna — siostry dominikanki żyją tu w klauzurze, zgodnie z regułą zakonu opartą na modlitwie, milczeniu i pracy. Zwiedzanie odbywa się w formie oprowadzania z przewodnikiem, codziennie o godzinie 17:00. Wizyta kończy się degustacją tradycyjnych słodyczy wypiekanych przez siostry — to jeden z niewielu momentów bezpośredniego kontaktu ze światem klauzurowym, jakie oferuje Sewilla.

Kiedy przyjechać?

Ponieważ zwiedzanie odbywa się o stałej porze i w ograniczonej liczbie osób, warto zaplanować wizytę wcześniej i dotrzeć na miejsce z zapasem czasu. Klasztor leży w sercu Santa Cruz, więc łatwo połączyć go ze spacerem po labiryncie uliczek tej dzielnicy, jedną z ulubionych tras spacerowych w mieście.

Najczęstsze pytania

Czy można zwiedzać klasztor codziennie? Tak, oprowadzanie z przewodnikiem odbywa się codziennie o godzinie 17:00.

Czy w klasztorze wciąż mieszkają zakonnice? Tak, to czynny klasztor klauzurowy sióstr dominikanek, prowadzących życie oparte na modlitwie i pracy.

Co warto zobaczyć w środku? Portal z 1590 roku przedstawiający przekazanie różańca świętemu Dominikowi, rzeźbę Matki Boskiej z Dzieciątkiem z XV wieku oraz krużganek z ogrodowym patio.

Czy w pobliżu jest coś jeszcze do zwiedzenia? Klasztor znajduje się w dzielnicy Santa Cruz, dawnej dzielnicy żydowskiej Sewilli, pełnej wąskich uliczek i historycznych patiów, więc warto połączyć wizytę ze spacerem po okolicy.