NextOnTrip

Cemitério dos Prazeres

Lisboa, Portugalia

Zapisz to miejsce i odkrywaj atrakcje w pobliżu z NextOnTrip

W aplikacji dodasz je do ulubionych, zobaczysz na mapie, co jeszcze warto odwiedzić w okolicy, i zdobędziesz odznakę za wizytę.

Aplikacja jest dostępna na iPhone'a i Androida.

O tym miejscu

Cmentarz Prazeres (port. Cemitério dos Prazeres) w Lizbonie to jedna z najbardziej niezwykłych nekropolii Europy Zachodniej: miasto zmarłych złożone niemal wyłącznie z monumentalnych mauzoleów, ułożonych wzdłuż uliczek i placyków. Leży w zachodniej części miasta, przy dzielnicy Campo de Ourique, i od lat jest celem spacerów zarówno miłośników historii, jak i architektury.

Skąd się wziął cmentarz Prazeres?

Nekropolię założono w 1833 roku, w czasie epidemii cholery, gdy dotychczasowe miejsca pochówku w Lizbonie były przepełnione. Nazwa (po polsku „Przyjemności”) pochodzi od dawnej posiadłości i pobliskiego klasztoru Matki Boskiej Prazeres. Projekt wzorowano na paryskim Père-Lachaise: cmentarz miał układ regularnego miasteczka z ulicami i parcelami, a nie chaotycznego pola grobów. Szybko stał się ulubionym miejscem pochówku lizbońskiej arystokracji i zamożnych rodzin.

Co zobaczysz na Prazeres?

Największe wrażenie robią rodzinne jazigos, czyli kaplice-grobowce, w których dominuje architektura historyzująca: neogotyk, neoklasycyzm, neomanuelin i formy egipskie. Wiele z nich zdobią rzeźby, witraże i herby. Najsłynniejszy jest grobowiec rodziny książąt Palmela z połowy XIX wieku, projektu Giuseppe Cinattiego, często określany jako największy prywatny monument pogrzebowy w Europie.

Na terenie działa też niewielkie muzeum (Núcleo Museológico), otwarte w 2001 roku w dawnych budynkach pomocniczych. Pokazuje przedmioty zebrane z opuszczonych kaplic i grobowców, a ekspozycja jest podzielona na tematy: wiara, światło, kwiaty i ostentacja. Zwiedzić można także dawną salę sekcyjną przy kaplicy cmentarnej. Na alejkach znajdziesz tablice objaśniające symbolikę pogrzebową i heraldykę.

Kto jest tu pochowany?

Na Prazeres spoczywają m.in. surrealista Mário Cesariny, poetka Natália Correia, aktor Vasco Santana, gitarzysta Carlos Paredes oraz Maria de Lourdes Pintasilgo, jedyna dotąd kobieta na stanowisku premiera Portugalii. Fernando Pessoa był tu pochowany, zanim w 1985 roku jego szczątki przeniesiono do klasztoru Hieronimitów. Amália Rodrigues i Aquilino Ribeiro również zostali później przeniesieni do Panteonu Narodowego.

Jak dojechać?

Tramwaje linii 28 i 25 mają pętlę przy bramie cmentarza, więc to naturalne zakończenie przejażdżki słynną „28". Zatrzymuje się tu także autobus 709. Z Campo de Ourique dojdziesz pieszo w kilkanaście minut. Aktualne godziny otwarcia sprawdź na stronie miasta Lizbony lub Turismo de Lisboa przed wizytą.

Kiedy przyjechać i ile czasu zarezerwować?

Na spokojny spacer wystarczy 1,5–2 godziny, a z muzeum nieco więcej. Najlepsze są poranki i wczesne popołudnia, gdy światło dobrze wydobywa detale rzeźb, a upał nie męczy. Pamiętaj, że to czynny cmentarz: ubierz się stosownie i zachowaj ciszę.

Najczęstsze pytania

Czy cmentarz Prazeres jest warty zobaczenia? Tak. To jeden z najlepszych w Lizbonie przeglądów XIX-wiecznej architektury funeralnej i spokojna alternatywa dla tłocznych atrakcji centrum.

Jak dojechać tramwajem 28? Wsiądź w tramwaj 28 w kierunku Campo de Ourique. Ostatni przystanek znajduje się przy bramie cmentarza.

Kogo można tu odnaleźć? Między innymi Cesariny'ego, Natálię Correię, Vasca Santanę i Carlosa Paredesa. Pessoa, Amália i Aquilino zostali przeniesieni do innych miejsc.

Czy jest muzeum? Tak, od 2001 roku działa tu małe muzeum z przedmiotami z opuszczonych grobowców.

W pobliżu

Zbieraj odznaki za odwiedzane miejsca

Pobierz NextOnTrip, odkrywaj nowe miejsca i odznaczaj swoje trasy.