Cine Pompeya

Cine Pompeya to dawne kino przy słynnej alei Gran Vía w Madrycie, jeden ze śladów po złotej erze wielkoekranowych premier w hiszpańskiej stolicy. Dziś sam budynek stoi w tym samym miejscu, choć kinowa sala zniknęła, a jego wnętrza pełnią zupełnie inną funkcję.

Gdzie stał Cine Pompeya i jak tam dotrzeć?

Budynek znajduje się pod adresem Gran Vía 70, w centralnej części dzielnicy Centro (rejon Universidad), tuż przy jednym z najbardziej ruchliwych odcinków madryckiej reprezentacyjnej ulicy. To lokalizacja spacerowa – z placu Callao dzieli ją zaledwie kilka minut na piechotę, a najbliższe stacje metra to Callao i Santo Domingo, obsługiwane przez linie 3 i 5. Dla turystów zwiedzających Gran Vía pieszo, budynek Pompeya jest naturalnym przystankiem w drodze między Plaza de España a Callao.

Jaka jest historia tego miejsca?

Kompleks przy Gran Vía 70 zaprojektował architekt Juan Pan da Torre – projekt datowany jest na listopad 1947 roku, a budowę ukończono w 1949. Od początku był to obiekt wielofunkcyjny: łączył mieszkania, lokale handlowe oraz efektowną salę kinową, która mogła pomieścić 481 widzów na parterze i balkonie.

Gran Vía w tamtym okresie była prawdziwą „złotą milą" madryckiego kina – na jednej ulicy działało jednocześnie blisko kilkanaście sal projekcyjnych, rywalizujących o widzów premierowymi tytułami. Cine Pompeya zapisało się w pamięci mieszkańców Madrytu między innymi dzięki wyjątkowo długiemu wyświetlaniu filmu „Helga, el milagro de la vida" z 1967 roku – produkcji, która w tamtych czasach przyciągała tłumy.

Pod koniec lat 90. XX wieku budynek przeszedł gruntowną przebudowę pod kierunkiem architekta Alfonso Péreza Guerry (1997–1999), która dostosowała wnętrza do organizacji wydarzeń i konferencji – w jej trakcie bezpowrotnie utracono znaczną część oryginalnej dekoracji sali kinowej. Kolejny etap przemiany nastąpił w 2002 roku, kiedy architekt Antonio Moneo zrealizował projekt adaptacji budynku na hotel.

Co można zobaczyć dzisiaj?

Chociaż kino jako takie już nie funkcjonuje, elewacja budynku wciąż przyciąga wzrok przechodniów. Fasadę zdobi triumfalne, neobarokowe wejście, stylistycznie nawiązujące do pobliskiego gmachu Telefóniki – jednego z symboli Gran Vía. Charakterystycznym elementem dekoracji są rzeźbione atlanci autorstwa Antonio Cruza Collado, podtrzymujący na swoich barkach architektoniczne detale nad wejściem. To właśnie eklektyczny przepych fasady, łączący elementy klasycyzujące z ozdobną secesją późnych lat 40., czyni budynek jednym z ciekawszych przystanków architektonicznych na tym odcinku ulicy.

Obecnie w budynku działa hotel (Senator), a przestrzenie dawnej sali kinowej wykorzystywane są do organizacji wydarzeń. Wnętrza nie są ogólnodostępne dla przypadkowych turystów – najlepiej podziwiać budynek z zewnątrz, spacerując Gran Vía.

Kiedy najlepiej przyjść?

Gran Vía żyje przez cały dzień, ale fasada Pompeya najlepiej prezentuje się w świetle późnego popołudnia, kiedy słońce oświetla detale neobarokowego portalu, oraz wieczorem, gdy zapalają się neony i witryny sklepowe wzdłuż ulicy. Warto połączyć ten przystanek ze spacerem w stronę Plaza de España lub Gran Vía 1 – w obu kierunkach czeka gęsta zabudowa z podobnej epoki.

Najczęstsze pytania

Czy Cine Pompeya wciąż działa jako kino? Nie. Sala kinowa przestała pełnić swoją pierwotną funkcję po przebudowie z lat 1997–1999, a budynek od 2002 roku funkcjonuje jako hotel.

Czy można zwiedzić wnętrze budynku? Wnętrza nie są otwarte dla zwiedzających spoza gości hotelowych – atrakcją pozostaje przede wszystkim fasada, oglądana ze spaceru po Gran Vía.

Kto zaprojektował budynek? Pierwotny projekt z 1947 roku stworzył architekt Juan Pan da Torre, a dekorację rzeźbiarską – atlantów na fasadzie – wykonał Antonio Cruz Collado.

Jak dojechać na miejsce? Najwygodniej metrem do stacji Callao lub Santo Domingo (linie 3 i 5), a stamtąd kilka minut spacerem wzdłuż Gran Vía.