Cime de la Bonette

Cime de la Bonette to szczyt w Alpach Francuskich, wznoszący się tuż przy granicy z Włochami, w gminie Saint-Dalmas-le-Selvage. Leży na terenie Parku Narodowego Mercantour, dokładnie na granicy departamentów Alpes-Maritimes i Alpes-de-Haute-Provence, pomiędzy doliną Ubaye a doliną rzeki Tinée. To jedno z najwyżej położonych miejsc, do których można dojechać samochodem w Europie, i właśnie ta osobliwość przyciąga tu podróżnych z całego kontynentu.

Co zobaczysz na miejscu?

Wokół wierzchołka poprowadzono pętlę drogową, która okrąża szczyt na wysokości sięgającej niemal 2800 m n.p.m. — to jeden z najwyżej położonych odcinków asfaltu w Europie. Sama trasa, choć powstała głównie jako atrakcja turystyczna i wyzwanie dla kolarzy, oferuje widoki, których próżno szukać gdzie indziej: rozległą panoramę na masyw Mercantour, szczyty włoskich Alp Nadmorskich oraz dolinę Ubaye rozciągającą się w dole. Krajobraz jest surowy — kamieniste, niemal księżycowe zbocza, skąpa roślinność alpejska i ciągle zmieniające się światło o różnych porach dnia. Park Narodowy Mercantour, w którego granicach leży szczyt, chroni tu dziką faunę wysokogórską, w tym kozice i świstaki, które można zaobserwować podczas spaceru z parkingu przy drodze.

Dla bardziej aktywnych dostępna jest krótka, ale stroma ścieżka piesza prowadząca z okrężnej drogi na sam wierzchołek. Wspinaczka zajmuje zwykle od 20 do 40 minut w jedną stronę, w zależności od kondycji i warunków pogodowych, i kończy się widokiem 360 stopni na okoliczne pasma górskie — przy dobrej pogodzie widać stąd daleko w głąb Włoch i francuskiej Prowansji.

Jak dotrzeć?

Do Cime de la Bonette prowadzi droga łącząca miejscowości Jausiers (od strony doliny Ubaye) oraz Saint-Étienne-de-Tinée (od strony doliny Tinée). Obie trasy są malownicze same w sobie, pełne serpentyn i punktów widokowych. Droga jest przejezdna sezonowo — śnieg zalega tu do późnej wiosny, a zamknięcia z powodu warunków zimowych są standardem od jesieni do maja lub czerwca, w zależności od roku. Najbliższą bazą wypadową jest Saint-Dalmas-le-Selvage, niewielka górska wieś, z której do szczytu można dojechać w niecałą godzinę.

Kiedy przyjechać?

Najlepszym okresem na odwiedziny jest lato, od czerwca do września, gdy droga jest w pełni otwarta, a temperatury na wysokości pozwalają na komfortowy spacer i podziwianie widoków. Wcześniejsza wiosna bywa ryzykowna ze względu na resztki śniegu i możliwe zamknięcia odcinków drogi. Kolarze cenią sobie szczególnie wczesne godziny poranne, kiedy ruch samochodowy jest minimalny, a światło najkorzystniejsze do fotografii.

Najczęstsze pytania

Czy da się dojechać na sam szczyt samochodem? Droga okrąża wierzchołek pętlą, ale na sam punkt szczytowy trzeba wejść krótką ścieżką pieszą od parkingu.

Czy trasa jest trudna dla rowerzystów? Podjazd należy do klasycznych, wymagających wyzwań kolarskich w Alpach — długi, wysokogórski i z niewielką ilością cienia, ale bez technicznych trudności.

Czy w okolicy są schroniska lub punkty gastronomiczne? Bezpośrednio przy drodze infrastruktura jest skromna, natomiast w Saint-Dalmas-le-Selvage i Jausiers znajdują się gospody i miejsca noclegowe.

Czy trzeba płacić za wjazd? Droga jest ogólnodostępna i bezpłatna, otwarta sezonowo w zależności od warunków śniegowych.