Church of the Assumption of the Virgin Mary and of Saint Wenceslaus

Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i św. Wacława w Kralupach nad Wełtawą to neogotycka świątynia parafialna stojąca na placu Palackého, w samym centrum miasta. Ceglana budowla z charakterystyczną smukłą wieżą jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych punktów Kralup i przetrwała nietknięta nawet naloty bombowe z 1945 roku.

Dlaczego miasto zbudowało własny kościół?

Kralupy, po raz pierwszy wzmiankowane już w 1253 roku, przez stulecia były niewielką osadą. Ich znaczenie wzrosło dopiero po wybudowaniu w 1851 roku linii kolejowej z Pragi do Děčína, która uczyniła z miasteczka ważny węzeł komunikacyjny i przemysłowy. W 1878 roku miejscowe władze postanowiły wznieść własny kościół parafialny, jednak koszt inwestycji znacznie przekraczał możliwości finansowe gminy. Budowę udało się sfinalizować dzięki wsparciu praskiego proboszcza dr. Eduarda Tersche, który pokrył około dwóch trzecich wydatków. Kamień węgielny położono uroczyście 14 maja 1894 roku, a gotową świątynię konsekrowano 27 października 1895 roku.

Jak wygląda budowla?

Projekt kościoła powstał w pracowni architekta Jaromíra Kaury, ale ze względu na ograniczony budżet plany musiały zostać okrojone. Ostateczną, uproszczoną wersję opracował architekt Ernst (Arnošt) Živný, a na miejscu prace budowlane nadzorował architekt Alois Nový. Efektem jest jednonawowa, ceglana budowla w stylu neogotyckim, wzniesiona z czerwonej cegły — materiału popularnego wówczas w architekturze sakralnej Wielkiej Brytanii. Prostokątne prezbiterium zamyka pięcioboczna apsyda, w której — ze względu na ograniczenia terenu — główny ołtarz został nietypowo zwrócony w stronę północną, a nie wschodnią, jak w tradycyjnym układzie kościołów. Nad wejściem głównym, ozdobionym charakterystycznym łamanym łukiem gotyckim, umieszczono rzeźbę Madonny z Dzieciątkiem. Najbardziej charakterystycznym elementem świątyni jest smukła, graniastosłupowa wieża o wysokości 63 metrów, widoczna z wielu punktów miasta. Wystrój wnętrza, również utrzymany w duchu neogotyku, pochodzi z końca XIX wieku.

Co przetrwały mury kościoła?

Historia świątyni odzwierciedla burzliwe dzieje samego miasta. Dzwony kościelne były rekwirowane dwukrotnie na potrzeby wojenne — podczas I wojny światowej oraz ponownie w 1942 roku. Najbardziej dramatycznym momentem był nalot z 22 marca 1945 roku, w którym na centrum Kralup zrzucono ponad 316 ton bomb, niszcząc znaczną część zabudowy miasta. Kościół, jak podkreślają lokalne źródła, ocalał niemal cudem. W dniach po nalocie pełnił funkcję kostnicy, przyjmując ciała zmarłych bez względu na wyznanie — fakt ten upamiętnił w swojej poezji czeski noblista Jaroslav Seifert. Kolejną próbą dla budowli była powódź w 2002 roku, która zalała wnętrze i wymusiła naprawę podłogi. Oryginalną mozaikową posadzkę profesjonalnie odrestaurowano w 2017 roku.

Co warto zobaczyć na miejscu?

Zwiedzających przyciąga przede wszystkim architektura zewnętrzna — wieża widoczna z daleka, ceglana elewacja i portal z rzeźbą Madonny. We wnętrzu warto zwrócić uwagę na neogotyckie wyposażenie oraz odrestaurowaną mozaikową posadzkę. Kościół znajduje się na placu Palackého, w ścisłym centrum Kralup nad Wełtawą, co pozwala połączyć jego zwiedzanie ze spacerem po pozostałej części miasta.

Najczęstsze pytania

Gdzie znajduje się kościół? Stoi na placu Palackého, w centrum Kralup nad Wełtawą w Czechach.

Kiedy zbudowano kościół? Kamień węgielny położono 14 maja 1894 roku, a świątynię konsekrowano 27 października 1895 roku.

Kto zaprojektował kościół? Pierwotny projekt opracował Jaromír Kaura, wersję ostateczną, po redukcji kosztów, przygotował architekt Ernst (Arnošt) Živný, a budowę na miejscu prowadził architekt Alois Nový.

Jak wysoka jest wieża kościoła? Wieża kościoła ma 63 metry wysokości i jest widoczna z wielu punktów miasta.

Czy kościół ucierpiał podczas II wojny światowej? Mimo że nalot bombowy z 22 marca 1945 roku zniszczył znaczną część centrum Kralup, kościół przetrwał nietknięty i przez pewien czas pełnił funkcję kostnicy.