Church of Saint Wenceslaus

Kościół św. Wacława w praskich Dejvicach to niewielka, klasztorna świątynia rzymskokatolicka, prowadzona dziś przez siostry franciszkanki i włączona w zabudowania dawnego probostwa kapituły katedralnej. Choć z zewnątrz wygląda skromnie, jej historia sięga średniowiecza, a wnętrze kryje freski i drewniane stacje drogi krzyżowej w stylu beurońskim.

Gdzie znaleźć kościół i jak się tam dostać?

Świątynia stoi przy ulicy Proboštská w Pradze 6 – Dejvicach, w bezpośrednim sąsiedztwie stacji metra linii A: Dejvická i Bořislavka są w zasięgu spaceru. To miejsce leży nieco z dala od głównej trasy turystycznej, ale łatwo dostępne dzięki dobrej komunikacji.

Skąd wzięło się to miejsce?

Teren, na którym stoi kościół, to dawny dwór probostwa (Proboštský dvůr) – ośrodek administracyjny, który już w XI wieku pełnił funkcję centrum starych Dejvic. W XVII wieku dwór formalnie stał się majątkiem proboszcza kapituły katedry św. Wita na Hradczanach, a po bitwie na Białej Górze zarządzał nim bezpośrednio sam proboszcz. Do XVIII wieku posiadłość obejmowała około 300 hektarów ziemi. Dwór nie miał jednak łatwego życia – w 1742 roku, w czasie wojny o sukcesję austriacką, spłonął wielokrotnie, między innymi wskutek działań wojsk francuskich.

Kiedy powstał sam kościół?

Budynek świątyni, jaki znamy dzisiaj, powstał dopiero pod koniec I wojny światowej – w miejscu i z przebudowy istniejącej wcześniej kaplicy dworskiej. Nadano mu formę neoromańską. Dokładna data poświęcenia kościoła nie jest znana, ale rocznicę tego wydarzenia obchodzi się corocznie pod koniec października.

Jaką rolę pełnił w XX wieku?

W latach 1908–1909, przy dworze powstał sierociniec dla około 40 głuchoniewidomych dzieci, prowadzony przez zgromadzenie Sióstr Boskiej Miłości. Od 1927 roku kościół i przylegające zabudowania należą do nowo powstałego wówczas zgromadzenia Sióstr Apostolatu św. Franciszka, założonego przez ojca Jana Ewangelistę Urbana OFM. Siostry prowadzą tu swoją posługę do dziś, a gruntowny remont kompleksu przeprowadzono na przełomie lat 80. i 90. XX wieku.

Co warto zobaczyć wewnątrz?

Prezbiterium zdobią freski przedstawiające sceny z życia świętego Wacława, patrona kościoła. Na ścianach nawy rozmieszczono drewniane stacje drogi krzyżowej, wykonane w charakterystycznym, surowym stylu beurońskim. W kościele znajduje się też drewniana szopka. Ciekawostką jest brak organów piszczałkowych – od samego początku istnienia świątyni muzykę liturgiczną zapewniało harmonium.

Czy to zabytek?

Tak – kościół jest chroniony prawnie jako zabytek kultury od 1964 roku. Od 2005 roku funkcjonuje jako kościół rektoralny (nie parafialny), pozostając pod opieką sióstr franciszkanek.

Najczęstsze pytania

Czy kościół św. Wacława w Dejvicach jest tym samym obiektem, co znany kościół św. Wacława na Vršovicích? Nie. To dwa zupełnie odrębne obiekty pod tym samym wezwaniem – opisywany tu kościół znajduje się w Dejvicach, przy ulicy Proboštská, i ma zupełnie inną historię i architekturę.

Jak dojechać do kościoła? Najwygodniej metrem linii A – stacje Dejvická lub Bořislavka znajdują się w bliskiej odległości spacerowej.

Czy w kościele odbywają się nabożeństwa? Tak, jako kościół rektoralny prowadzony przez siostry franciszkanki nadal pełni funkcję liturgiczną, choć nie ma statusu parafii.

Czy można zwiedzać wnętrze? Kościół należy do klasztoru sióstr, dostęp do wnętrza może być ograniczony do godzin nabożeństw – warto to sprawdzić na miejscu lub wcześniej się upewnić.