Chotuc

Chotuc to samotne, zalesione wzgórze tuż nad wsią Mečíř, w Kraju Środkowoczeskim, w powiecie Nymburk. Wznosi się nad płaskim krajobrazem Połabia jak wyspa na morzu pól i od razu przyciąga wzrok — nic dziwnego, że ludzie wchodzili na nie już w epoce żelaza. Od 1999 roku cały teren jest chroniony jako pomnik przyrody, a na szczyt prowadzi wygodna ścieżka dydaktyczna.

Co to za wzgórze?

Chotuc to tzw. góra świadek — pojedyncze wzniesienie zbudowane z opoki (wapienia) z górnego turonu i koniaku, z warstwami krzemionkowych iłowców w partii szczytowej. Ma wydłużony kształt na osi wschód–zachód, wznosi się około 65 metrów ponad okoliczny teren, a jego wierzchołek leży na wysokości nieco ponad 250 m n.p.m. Sam obszar chroniony zajmuje niespełna 29 hektarów lasu i muraw na zboczach.

Jak dotrzeć na Chotuc?

Wzgórze leży pomiędzy wsiami Mečíř i Křinec, kilka kilometrów na północ od Nymburka. Najwygodniej dojechać samochodem lub rowerem do jednej z tych miejscowości i stamtąd wejść znakowaną ścieżką edukacyjną — podejście jest krótkie i nie wymaga żadnego doświadczenia górskiego, więc nadaje się na rodzinny spacer czy popołudniową wycieczkę rowerową po Połabiu.

Co zobaczysz na szczycie?

Na wierzchołku stoi niewielka kaplica Trójcy Świętej, wzniesiona w XIII wieku, a obok niej stary cmentarz. To nie przypadek — Chotuc było miejscem kultu na długo przed chrześcijaństwem, a Kościół zamiast zwalczać tradycję pielgrzymowania na szczyt, po prostu ją przejął, stawiając tu swoją świątynię. Z polany przy kaplicy rozciąga się szeroki widok na okoliczne pola i wsie Połabia.

Jaka jest historia Chotuca?

Na przełomie VI i V wieku p.n.e. na szczycie funkcjonowało grodzisko z okresu halsztacko-lateńskiego — ślady osadnictwa sprzed ponad 2500 lat wciąż są widoczne w rzeźbie terenu. Wzgórze uchodziło za ważne miejsce kultowe zarówno w czasach celtyckich, jak i w średniowieczu, kiedy regularnie ściągali tu pielgrzymi z okolicznych wsi.

Co ciekawego znajdziesz w przyrodzie?

Nasłonecznione, południowe zbocze Chotuca to prawdziwa perła botaniczna regionu. Rośnie tu m.in. rzadki storczyk — vstavač nachový (storzan błotny w polskiej nomenklaturze bywa mylony, tu chodzi o gatunek ciepłolubny, występujący w liczbie około 80 kwitnących okazów rocznie), a murawy na zboczach kryją też inne rzadkie rośliny kserotermiczne, typowe dla nasłonecznionych wzgórz wapiennych.

Kiedy przyjechać?

Najlepszy czas na wizytę to późna wiosna i wczesne lato, gdy kwitną storczyki i murawy na zboczach są w pełnej krasie. Jesienią z kolei wzgórze oferuje spokój i dobrą widoczność w rzadszym listowiu, a zimą, przy dobrej pogodzie, śnieg na kopule wzgórza kontrastuje z ciemną zielenią lasu.

Najczęstsze pytania

Jak wysokie jest Chotuc? Wzgórze osiąga nieco ponad 250 m n.p.m. i wznosi się około 65 metrów ponad okoliczną równinę Połabia — niewiele, ale wystarczająco, by dominować nad płaskim krajobrazem.

Czy na szczyt można wjechać samochodem? Nie, na wzgórze prowadzi wyłącznie piesza ścieżka edukacyjna od strony wsi Mečíř lub Křinec. Podejście jest krótkie i łatwe.

Dlaczego na szczycie stoi kaplica? Miejsce było ważnym ośrodkiem kultu pogańskiego już w epoce żelaza. W XIII wieku Kościół katolicki zaadaptował tradycję pielgrzymowania, budując tu kaplicę Trójcy Świętej.

Co jest największą atrakcją przyrodniczą Chotuca? Populacja rzadkiego storczyka rosnącego na nasłonecznionym, południowym zboczu wzgórza — jedno z ciekawszych stanowisk botanicznych w regionie Nymburka.