Chartreuse de la Verne

Chartreuse de la Verne to dawny klasztor kartuzów ukryty w lesistym wnętrzu Masywu Maurów, kilka kilometrów od Collobrières w departamencie Var. Otoczona gęstym lasem korkowych dębów i kasztanowców budowla przyciąga wędrowców i miłośników historii charakterystycznym połączeniem surowego kamienia i lokalnego serpentynitu, który nadaje murom niepowtarzalny zielonkawy odcień.

Kiedy powstał klasztor?

Historia Chartreuse de la Verne sięga drugiej połowy XII wieku. Około 1170 roku biskupi Tulonu i Fréjus postanowili ufundować nowy klasztor i powierzyli go zakonowi kartuzów, którzy mieli już swoją wspólnotę w pobliskim Montrieux. Pierwszy, romański kościół konsekrowano 3 października 1174 roku. Dzięki hojnym darowiznom możnych rodów opactwo szybko się rozwijało - w najlepszym okresie kartuzi zarządzali majątkiem obejmującym ponad 3000 hektarów lasów, pastwisk, pól uprawnych i warzelni soli.

Dlaczego klasztor tyle razy odbudowywano?

Położenie w odległym, trudno dostępnym zakątku Masywu Maurów nie uchroniło budowli przed przemocą i żywiołem. W 1416 roku klasztor splądrowali panowie z Bormes, a w kolejnych stuleciach kilkukrotnie strawił go pożar - za każdym razem mnisi podejmowali się mozolnej odbudowy murów i kościoła. Kres życiu zakonnemu położyła dopiero Rewolucja Francuska: w 1789 roku Zgromadzenie Konstytucyjne zdecydowało o konfiskacie majątku klasztoru, a spis z czerwca 1790 roku wykazał, że wspólnotę tworzyło wówczas szesnastu zakonników - jedenastu ojców i pięciu braci świeckich. Po wygnaniu mnichów budynki popadły w ruinę na blisko dwa stulecia.

Skąd bierze się charakterystyczny kolor murów?

Odrodzenie klasztoru rozpoczęło się dopiero w 1968 roku, gdy z inicjatywy Anne Englebert i Annick Lemoine powstało stowarzyszenie „Les Amis de la Verne", które przez kolejnych kilkanaście lat prowadziło prace ratunkowe. Do odbudowy elementów architektonicznych - portali, tympanonów, arkad - użyto miejscowego serpentynitu, twardej skały o zielonym zabarwieniu wydobywanej wprost z Masywu Maurów. Ten surowiec, wcześniej wykorzystywany już w średniowiecznych murach, stał się z czasem rozpoznawalnym znakiem rozpoznawczym całego założenia i sprawia, że budowla wtapia się w otaczający ją leśny krajobraz.

Kto dziś mieszka w klasztorze?

W 1982 roku, po zakończeniu głównego etapu prac ratunkowych, do La Verne powróciło życie zakonne - najpierw zamieszkali tu mnisi, a od połowy lat 80. XX wieku klasztor przejęły siostry z rodziny monastycznej Betlejem, Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i św. Brunona. Wraz z ich przybyciem prowadzono dalsze, coraz szersze prace konserwatorskie, dzięki którym odrodziły się między innymi romański kościół i duży krużganek. Siostry żyją tu w duchu kontemplacji i milczenia, dlatego wnętrza klasztoru pozostają niedostępne dla zwiedzających - można natomiast obejrzeć zewnętrzne partie budowli, kościół oraz otaczający teren.

Najczęstsze pytania

Gdzie dokładnie znajduje się Chartreuse de la Verne? Klasztor leży w sercu Masywu Maurów, w gminie Collobrières, w departamencie Var, w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże.

Czy można zwiedzać wnętrze klasztoru? Nie - mieszkają tu siostry kontemplacyjne, dlatego zwiedzanie ogranicza się do dziedzińca, elewacji zewnętrznych i kościoła w wyznaczonych godzinach.

Jak dotrzeć do klasztoru? Najczęściej dojeżdża się drogą leśną od strony Collobrières lub Grimaud, a ostatni odcinek trasy pokonuje się pieszo lub samochodem po wąskiej, krętej drodze przez las.

Dlaczego mury mają zielonkawy odcień? To efekt użycia miejscowego serpentynitu - twardej, zielonej skały wydobywanej w Masywie Maurów, zastosowanej podczas kolejnych odbudów klasztoru.