Charleroi City Hall

Ratusz w Charleroi (Hôtel de Ville de Charleroi) to jeden z najbardziej rozpoznawalnych budynków belgijskiego miasta Charleroi, położony przy Place Charles II. Obecny gmach powstał w latach 30. XX wieku i od razu stał się symbolem ambicji miasta, które w tamtym okresie dynamicznie się rozwijało dzięki przemysłowi węglowemu i hutniczemu.

Skąd wziął się pomysł na nowy ratusz?

Miejsce, na którym dziś stoi ratusz, ma znacznie dłuższą historię niż sam budynek. Już w XVII wieku, po wzniesieniu twierdzy w 1667 roku, funkcjonował tu obszar związany z kawalerią wojskową. Z czasem administracja miejska przeniosła się do dolnej części miasta, zajmując dawny klasztor kapucynów (dziś Passage de la Bourse), a stary ratusz zamieniono na sąd. W 1826 roku wzniesiono nowy budynek sądu według projektu architekta Jeana Kuypersa, a w 1880 roku oddano do użytku kolejny gmach sądowy, gdy rada miejska zdecydowała o powrocie władz do górnej części miasta (Ville-Haute).

Jak powstał obecny budynek?

Decydujący moment nastąpił w 1930 roku, kiedy rozpisano konkurs architektoniczny na nowy ratusz. Spośród sześćdziesięciu dziewięciu zgłoszonych projektów zwyciężyła koncepcja architekta Jules'a Cézara, który następnie połączył siły z architektem Josephem André, odpowiedzialnym w dużej mierze za realizację budowy. Prace budowlane ukończono w 1934 roku, a oficjalne otwarcie ratusza odbyło się w 1936 roku.

Co wyróżnia architekturę budynku?

Ratusz w Charleroi to okazały przykład stylu art déco, wzniesiony z najlepszych dostępnych materiałów. Wnętrza zdobią sale i korytarze z dbałością o detal typową dla tej epoki. Sala Rady Miejskiej zachwyca ogromnymi żyrandolami z kryształu Val-Saint-Lambert, witrażami oraz siedmioma malowanymi panelami autorstwa Josa de Smedta.

Czym jest beffroi i dlaczego jest ważny?

Nieodłącznym elementem kompleksu jest 70-metrowy beffroi (wieża dzwonnicza), usytuowany w narożniku ulic Rue du Beffroi i Rue du Dauphin, z widokiem na Place du Manège. Wieża, utrzymana w duchu art déco, ma kwadratowy plan i zróżnicowaną strukturę materiałową: parter wykonano z niebieskiego kamienia, wyższe kondygnacje z białego kamienia, część mieszczącą kurant z cegły, a górną sekcję ponownie z białego kamienia. W wieży zainstalowano zegar oraz kurant liczący czterdzieści siedem dzwonów, który co kwadrans odgrywa popularną melodię autorstwa Jacques'a Bertranda, XIX-wiecznego pieśniarza urodzonego w Charleroi. Beffroi ratusza w Charleroi znajduje się na Liście Światowego Dziedzictwa UNESCO, w ramach seryjnego wpisu obejmującego belgijskie i francuskie dzwonnice.

Najczęstsze pytania

Kto zaprojektował ratusz w Charleroi? Budynek zaprojektowali architekci Jules Cézar, zwycięzca konkursu z 1930 roku, oraz Joseph André, który przejął nadzór nad realizacją prac.

Kiedy otwarto obecny ratusz? Budowę ukończono w 1934 roku, a oficjalne otwarcie miało miejsce w 1936 roku.

Dlaczego beffroi ratusza jest wpisany na listę UNESCO? Wieża, licząca 70 metrów wysokości, została uznana za część światowego dziedzictwa w ramach wpisu obejmującego belfrie Belgii i Francji, doceniającego ich wartość historyczną i architektoniczną jako symboli miejskiej autonomii.

Co można zobaczyć wewnątrz ratusza? Zwiedzający mogą podziwiać Salę Rady Miejskiej z kryształowymi żyrandolami Val-Saint-Lambert, witrażami oraz siedmioma panelami malarskimi Josa de Smedta, a także inne wnętrza utrzymane w stylu art déco.