cemetery of Olot

Cmentarz komunalny w Olot leży u podnóża wulkanu Montsacopa, jednego z uśpionych stożków otaczających to katalońskie miasto w wulkanicznym regionie Garrotxa. W przeciwieństwie do typowych, regularnie zaplanowanych nekropolii, ten cmentarz wspina się tarasami po zboczu wulkanu, dzięki czemu sama rzeźba terenu staje się częścią doświadczenia zwiedzającego — miejscem, w którym geologia i pamięć splatają się ze sobą.

Kiedy powstał cmentarz?

Cmentarz otwarto 20 sierpnia 1821 roku, zastępując wcześniejszą praktykę grzebania zmarłych przy kościołach lub w ich obrębie — zwyczaj, z którego europejskie miasta stopniowo rezygnowały na początku XIX wieku ze względów sanitarnych. Przez pierwsze dekady istnienia cmentarz stanowił jedną, otoczoną murem część. Z trzech tarasowo ułożonych, czworokątnych sekcji widocznych dziś, tylko ta pierwotna pierwsza sekcja wraz z wejściem pochodzi z okresu założenia — reszta powstała później, wraz z rozwojem Olot.

Jak przebiegała rozbudowa?

Rosnące zapotrzebowanie na miejsce oraz zmieniające się zwyczaje pogrzebowe doprowadziły do dużej rozbudowy rozpoczętej w 1893 roku, kiedy dobudowano dwie kolejne sekcje. Jedna z nowych części została przeznaczona specjalnie dla osób zmarłych poza Kościołem katolickim — szczegół odzwierciedlający napięcia społeczne i religijne w Katalonii końca XIX wieku, okresu rosnącej sekularyzacji obok tradycyjnej katolickiej większości. Powstały wówczas układ trzech tarasowo wznoszących się jeden nad drugim ogrodzonych części przetrwał do dziś.

Co decyduje o artystycznym znaczeniu cmentarza?

Cmentarz w Olot to nie tylko miejsce pochówku, ale też swego rodzaju galeria sztuki funeralnej pod gołym niebem — w dużej mierze za sprawą własnej tradycji artystycznej miasta, znanego z lokalnej szkoły rzeźbiarzy i malarzy. Znaczna część dekoracji w drugiej sekcji wyszła z pracowni rzeźbiarza Celestíego Devesy i Pinadelli, którego brązowe realizacje odlewano w odlewni Esteve Barberí. Jego sygnaturę noszą liczne rodzinne panteony, m.in. rodzin Esquena, Masllorens, Capdevila, Danés, Agustí, Vayreda oraz Juvinyà-Noguera — nazwiska związane z historią przemysłową i kulturalną Olot.

Oprócz prac Devesy na cmentarzu znajdują się dzieła innych znanych rzeźbiarzy epoki. Panteon rodziny Estorch wykonał Josep Llimona, jeden z najbardziej cenionych katalońskich rzeźbiarzy modernizmu, którego prace zdobią również przestrzeń publiczną Barcelony. Panteon rodziny Pellicer przypisuje się z kolei F. Zamorze Casoniemu. Razem te realizacje czynią z cmentarza zapis katalońskiej sztuki funeralnej obejmujący kilka pokoleń twórców.

Dlaczego warto odwiedzić?

Dla osób zwiedzających Olot poza wulkanicznym krajobrazem i Parkiem Przyrody Garrotxa cmentarz komunalny stanowi spokojniejszy, refleksyjny przystanek. Spacer po jego tarasach oznacza wspinaczkę po dolnym zboczu wygasłego wulkanu, mijając po drodze brązowe anioły, rodzinne krypty i modernistyczną kamieniarkę — połączenie dziedzictwa naturalnego i artystycznego, niezwykłe nawet jak na region pełen wulkanicznych ciekawostek. Miejsce jest ogólnodostępne i stanowi część lokalnych tras dziedzictwa poświęconych architekturze funeralnej Olot.

Najczęstsze pytania

Kiedy powstał cmentarz w Olot? Otwarto go w 1821 roku, a w 1893 roku znacząco rozbudowano.

Dlaczego cmentarz słynie z rzeźby? Ponieważ w Olot w XIX i XX wieku działała aktywna szkoła rzeźbiarska, a kilku jej przedstawicieli — w tym Celestí Devesa i Pinadella oraz Josep Llimona — stworzyło brązowe i kamienne panteony rodzinne, zachowane do dziś w drugiej sekcji.

Czy cmentarz jest powiązany z wulkanem? Tak — został zbudowany bezpośrednio na dolnym zboczu stożka wulkanicznego Montsacopa, jednego z kilku wulkanów w granicach administracyjnych Olot.

Czy można swobodnie po nim spacerować? Cmentarz jest otwarty dla zwiedzających i włączony w lokalne trasy dziedzictwa obejmujące architekturę funeralną Olot.