Cementerio Inglés (Málaga)

Cementerio Inglés to najstarszy nierzymskokatolicki cmentarz chrześcijański na kontynentalnej części Hiszpanii, położony w Maladze przy dawnej drodze na Almerię, niedaleko wybrzeża. Miejsce to powstało z bardzo konkretnej, ludzkiej potrzeby i do dziś zachowuje charakter cichego, zielonego zakątka pośród miejskiej zabudowy.

Dlaczego cmentarz w ogóle powstał?

Na początku XIX wieku prawo hiszpańskie zastrzegało pochówek w poświęconej ziemi wyłącznie dla katolików. Kiedy w 1816 roku Brytyjczyk William Mark objął w Maladze stanowisko konsula, odkrył ze zgrozą, jak wyglądały pochówki protestantów i innych niekatolików: odbywały się nocą, na plaży, ciała chowano w pozycji stojącej, a wystawione na działanie fal i błąkających się psów nie miały żadnej godności. Widok ten, opisywany przez samego Marka jako wstrząsający, stał się bezpośrednim impulsem do zmiany tej praktyki.

Jak doszło do założenia cmentarza?

Mark nie od razu zdobył wpływy potrzebne, by tę sytuację zmienić. Dopiero gdy w 1824 roku awansował na pełnoprawnego konsula brytyjskiego, zaczął skutecznie zabiegać u miejscowych władz o wydzielenie osobnego terenu pod pochówki niekatolików. Starania zakończyły się sukcesem w 1829 roku, gdy władze Malagi przyznały mu działkę poza ówczesnymi granicami miasta, przy drodze prowadzącej do Almerii. W ten sposób powstał pierwszy protestancki cmentarz na hiszpańskim kontynencie.

Kiedy odbył się pierwszy pochówek?

Cmentarz formalnie otwarto w 1831 roku, a pierwszy udokumentowany pochówek miał miejsce 22 stycznia tego roku. Spoczął tu George Stephens, kapitan brygu „Cicero", który utonął w porcie w Maladze. Ten pochówek symbolicznie zamknął erę niegodnego traktowania zmarłych niekatolików w mieście i otworzył nowy rozdział w historii lokalnej społeczności obcokrajowców.

Kto jest tu pochowany?

Przez blisko dwa stulecia na Cementerio Inglés chowano członków zagranicznych społeczności Malagi — Brytyjczyków, ale też innych Europejczyków niebędących katolikami: dyplomatów, kupców, marynarzy, artystów i ich rodziny. Nagrobki i epitafia stanowią dziś swoisty zapis historii międzynarodowej obecności w mieście portowym, które od wieków przyciągało przybyszów z całej Europy.

Co warto zobaczyć na miejscu?

Cmentarz wyróżnia się kameralnym, ogrodowym charakterem — gęsta roślinność, cienie drzew i stare, często zdobione nagrobki tworzą atmosferę zupełnie odmienną od reszty miasta. To miejsce chętnie odwiedzane nie tylko przez potomków pochowanych tu osób, ale też przez pasjonatów historii i architektury sepulkralnej, poszukujących spokoju z dala od zgiełku centrum Malagi.

Najczęstsze pytania

Dlaczego cmentarz nazywa się „angielski”, skoro chowano tu różne narodowości? Nazwa pochodzi od inicjatora jego powstania — brytyjskiego konsula Williama Marka — oraz od faktu, że początkowo służył głównie brytyjskiej społeczności protestanckiej w Maladze, choć z czasem stał się miejscem spoczynku dla niekatolików wielu narodowości.

Czy to najstarszy tego typu cmentarz w Hiszpanii? Tak, źródła określają go jako najstarszy nierzymskokatolicki cmentarz chrześcijański na kontynentalnej części Hiszpanii, założony w 1831 roku.

Gdzie dokładnie znajduje się cmentarz? Leży w Maladze, przy trasie prowadzącej niegdyś w kierunku Almerii, w pobliżu wybrzeża — dziś w obrębie miejskiej tkanki miasta.