Cementeri de Campanar

Cementeri de Campanar to zabytkowy cmentarz komunalny w północnej części Walencji, jeden z sześciu miejskich nekropolii tego miasta. Choć dziś leży w granicach metropolii, przez większość swojej historii służył niewielkiej, niezależnej gminie Campanar, wchłoniętej przez Walencję dopiero pod koniec XIX wieku.

Skąd wziął się ten cmentarz?

Pomysł budowy nekropolii poza murami dawnej wsi Campanar sięga początku XIX wieku. W 1808 roku miejscowy intendent-corregidor Francisco Javier de Azpiroz zwrócił się do władz zwierzchnich z wnioskiem o utworzenie cmentarza na gruntach przylegających do tutejszej huerty, czyli tradycyjnych pól uprawnych okalających miasto. Miał on zastąpić stary cmentarz przykościelny, znajdujący się dotąd przy dzisiejszym placu kościelnym (plaza de la Iglesia) w centrum Campanar — rozwiązanie typowe dla epoki, gdy władze sanitarno-administracyjne masowo nakazywały przenoszenie pochówków poza obręb zabudowy z powodów higienicznych.

Jak zmieniał się status cmentarza?

Campanar funkcjonowało jako samodzielna gmina aż do 1897 roku, kiedy zostało włączone w granice administracyjne Walencji. Kilka lat później, w 1903 roku, miejski ratusz odkupił działkę pierwotnego cmentarza o powierzchni 1658 m², formalizując jego status jako obiektu komunalnego podległego stolicy prowincji. Od tego momentu nekropolia rozwijała się już jako część miejskiej sieci cmentarzy, obok większych założeń, takich jak Cementerio General.

Jak wygląda dzisiejszy cmentarz?

Obecnie Cementeri de Campanar zajmuje około 8000 m² i ma czworoboczny, regularny układ, otoczony prostym murem z odsłoniętej cegły. Wejście na teren znajduje się w jednej z pierzei ogrodzenia, gdzie prostą bramę osłania półkolisty łuk. Dominującą formą pochówku są niesze grobowe, zgrupowane w budynkach wzniesionych specjalnie z myślą o maksymalnym wykorzystaniu ograniczonej powierzchni — typowe rozwiązanie dla śródziemnomorskich cmentarzy miejskich, gdzie brakuje miejsca na tradycyjne groby ziemne. Obok nisz istnieje też skromna część zieleni, gdzie pochówki oznaczone są jedynie prostą płytą kamienną z nazwiskiem, bez dodatkowych ozdób.

Czy cmentarz wciąż się rozrasta?

Tak. Ze względu na ograniczoną przestrzeń władze miasta okresowo prowadzą rozbudowy. W 2018 roku dobudowano m.in. dodatkowe nisze kolumbaryjne, odpowiadając na rosnącą w Walencji popularność kremacji, a w kolejnych latach realizowano dalsze, mniejsze rozszerzenia liczby nisz, pierwsze od dłuższego czasu w tej części miasta.

Czy można go zwiedzać?

Cmentarz jest otwarty dla odwiedzających od poniedziałku do soboty w godzinach 9:00–18:00, a w niedziele i święta w godzinach 9:00–14:00. To miejsce odwiedzane głównie przez mieszkańców dzielnicy Campanar oraz osoby poszukujące grobów rodzinnych, nie stanowi typowej atrakcji turystycznej, ale jest interesującym świadectwem lokalnej historii administracyjnej i sanitarnej Walencji sprzed dwóch stuleci.

Najczęstsze pytania

Czy Cementeri de Campanar to to samo co Cementerio General de Valencia? Nie. To odrębny, mniejszy cmentarz komunalny, jeden z sześciu obsługujących miasto Walencja, historycznie związany z dawną, niezależną gminą Campanar.

Jak duży jest ten cmentarz? Zajmuje powierzchnię około 8000 m², co plasuje go wśród mniejszych spośród sześciu miejskich nekropolii Walencji.

Kiedy powstał? Starania o jego utworzenie sięgają 1808 roku, a formalnie stał się cmentarzem miejskim po włączeniu Campanar do Walencji w 1897 roku i wykupieniu działki przez ratusz w 1903 roku.