Castle of Miranda de Ebro

Zamek w Mirandzie de Ebro to średniowieczna warownia stojąca na wzgórzu La Picota, w samym sercu starówki Mirandy de Ebro, w prowincji Burgos, w Kastylii i León. Twierdza wznosi się na wysokości około 500 metrów n.p.m. i roztacza się z niej widok na miasto oraz otaczające je pasmo górskie.

Kiedy powstał zamek?

Historia miejsca sięga 15 października 1358 roku, kiedy hrabia Tello, pan Biskajski, zwrócił się do biskupstwa i kapituły w Calahorra o przekazanie działki zajmowanej wcześniej przez kościół Santa María. Same prace budowlane ruszyły jednak dopiero w 1449 roku, gdy Pedro Sarmiento, pan Salinas, przejął teren dawnej świątyni i rozpoczął wznoszenie fortecy. Budowa ciągnęła się aż do 1485 roku, a nadzorował ją doświadczony kamieniarz Juan Guas.

Do kogo należał zamek?

Twierdza pozostawała własnością hrabiów Salinas, a po śmierci Diego Gómeza Sarmiento na początku XVI wieku przeszła na jego potomków, którzy władali nią wspólnie z książętami Híjar aż do XVIII stulecia. Dopiero w 1772 roku, po długim sporze sądowym z księciem Híjar, prawa do zamku uzyskał magistrat miasta.

Co przetrwał zamek przez wieki?

Miranda de Ebro leżała na pograniczu, więc twierdza wielokrotnie płaciła cenę za swoje strategiczne położenie. Najbardziej dotkliwe zniszczenia przyniosły jej wojna na Półwyspie Iberyjskim oraz wojny karlistowskie, po których zamek pozostał w ruinie. To właśnie w murach twierdzy, w czasie wojny z Napoleonem, Józef Bonaparte podpisał dekret regulujący obieg francuskiej waluty na terenie Hiszpanii — jedno z ważniejszych wydarzeń w dziejach obiektu.

Dlaczego zamek niemal zniknął z mapy miasta?

W 1897 roku państwo wystawiło ruiny na licytację, a nabył je magistrat Mirandy. Stan zamku był jednak na tyle zły, że w 1903 roku, w obawie przed samoistnym zawaleniem, władze zdecydowały się na częściową rozbiórkę murów. Przez większość XX wieku twierdza pozostawała w cieniu, jako opuszczona ruina na wzgórzu.

Jak wygląda zamek dzisiaj?

Odbudowę umożliwiły dopiero fundusze europejskie FEDER oraz program Plan Urban — prace konserwatorskie ruszyły w 2009 roku i objęły wzmocnienie zachowanych murów oraz struktur. W 2013 roku zamek otworzył swoje bramy dla zwiedzających jako część szlaku kulturowego, do którego należą również Centrum Interpretacji Dawnej Mirandy (CIMA) oraz ogród botaniczny rozłożony wokół wzgórza.

Sam plan fortecy miał kształt trapezu z czterema lub pięcioma narożnikami. Do naszych czasów przetrwał przede wszystkim mur północny, rozciągnięty między baterią zwaną Królewską a baterią Królowej. Zachował się także — choć w dużej mierze skryty pod roślinnością — mur biegnący ze wschodu na zachód oraz okrągła baszta w południowo-zachodnim narożniku, która najprawdopodobniej była niegdyś zwieńczona blankami.

Najczęstsze pytania

Gdzie dokładnie znajduje się zamek? Stoi na wzgórzu La Picota, w historycznym centrum Mirandy de Ebro, w prowincji Burgos (Kastylia i León).

Kiedy zbudowano zamek? Grunt pod budowę pozyskano w 1358 roku, ale same prace trwały od 1449 do 1485 roku pod kierunkiem kamieniarza Juana Guasa.

Czy zamek można dziś zwiedzać? Tak. Po odbudowie prowadzonej od 2009 roku obiekt otworzył się dla zwiedzających w 2013 roku i stanowi część szlaku obejmującego również Centrum Interpretacji CIMA oraz ogród botaniczny.

Co zachowało się z pierwotnej budowli? Przede wszystkim mur północny między dwiema bateriami artyleryjskimi, fragment muru wschód–zachód oraz okrągła baszta w narożniku południowo-zachodnim.