Castle of Embid

Zamek w Embid to średniowieczna warownia wznosząca się nad wsią Embid, na pograniczu prowincji Guadalajara i Teruel w Hiszpanii. Ruiny stoją na skalistym cyplu pośrodku wyżynnego pustkowia, otoczonym z kilku stron głębokim wąwozem — to naturalne ukształtowanie terenu przez wieki czyniło twierdzę niemal nie do zdobycia.

Jak powstał zamek?

Pierwsza budowla w tym miejscu powstała około 1120 roku, za czasów Alfonsa I Walecznego, króla Aragonii i Pampeluny, który właśnie wówczas przyłączył te ziemie do swojego królestwa. Zamek leżał na terenie należącym do Señorío de Molina, w obrębie tzw. Sexmy del Campo, i przez stulecia był punktem spornym między Kastylią a Aragonią — jego strategiczne położenie na granicy obu królestw sprawiało, że wielokrotnie zmieniał właścicieli.

W 1331 roku, gdy Señorío de Molina znalazło się już pod władzą Korony Kastylijskiej, król Alfons XI nadał ziemie Embid Diego Ordóñezowi de Villaquirán, zlecając mu zasiedlenie okolicy i budowę zamku. Twierdza trafiła następnie w ręce hrabiego Medinaceli, który podarował ją Juanowi Ruizowi de los Quemadales, zwanemu Starym Kawalerem. To właśnie on, w połowie XV wieku, odbudował zamek niemal od podstaw, nadając mu kształt, który w dużej mierze zachował się do dziś.

Co zobaczysz na miejscu?

Zamek ma nietypowy, pięcioboczny plan, wzmocniony narożnymi basztami — rozwiązanie obronne pomyślane z myślą o skutecznym odpieraniu oblężeń. Najbardziej charakterystycznym elementem jest wieża główna (torre del homenaje), do której wejście umieszczono wysoko nad ziemią — dawniej dostęp do niej zapewniała wyłącznie drabina, co stanowiło dodatkowe zabezpieczenie na wypadek ataku.

Dziś z warowni zachowały się głównie fragmenty murów obwodowych i wspomniana wieża. Teren jest dostępny do zwiedzania, choć dojście po nierównym, skalistym gruncie bywa wymagające. Warto wybrać się tu przede wszystkim dla samego widoku — ruiny na tle rozległego pustkowia i wąwozu robią wrażenie niezależnie od pory dnia.

Dlaczego zamek podupadł?

Podczas wojny o sukcesję hiszpańską, w 1710 roku, wycofujące się wojska austriackie podpaliły zamek po bitwach pod Brihuegą i Villaviciosą. Od tego momentu twierdza utraciła znaczenie obronne i zaczęła stopniowo popadać w ruinę. Dopiero w 2005 roku hiszpańskie Ministerstwo Kultury przeprowadziło prace konsolidacyjne i restauracyjne, które zatrzymały dalszą degradację murów.

Kiedy przyjechać?

Ze względu na brak zadaszenia i wystawienie na wiatr, najlepszym momentem na wizytę są miesiące wiosenne i jesienne, kiedy temperatury na wyżynie są łagodniejsze niż w upalne lato czy mroźną zimę. Poranne godziny sprzyjają też najlepszemu oświetleniu ruin do zdjęć.

Najczęstsze pytania

Czy zamek w Embid można zwiedzać za darmo? Tak, dostęp do terenu zamku jest wolny, choć trzeba liczyć się z nierównym, skalistym podejściem.

Czy w zamku zachowały się oryginalne wnętrza? Nie — do dziś przetrwały głównie mury obwodowe i wieża główna; wnętrza uległy zniszczeniu po pożarze z 1710 roku.

Skąd pochodzi pięcioboczny kształt zamku? Taki plan zastosowano ze względów obronnych — narożne baszty wzmacniające mury pozwalały skuteczniej odpierać oblężenia.

Co znajduje się w okolicy zamku? Warownia sąsiaduje z wsią Embid oraz z terenami dawnego Señorío de Molina, historycznego regionu na pograniczu Kastylii i Aragonii.