Castle of Capilla

Castillo de Capilla to średniowieczny zamek wznoszący się na skalistym wzgórzu nad miejscowością Capilla, na północnym krańcu prowincji Badajoz w Estremadurze. Twierdza panuje nad doliną rzeki Zújar, dokładnie na granicy dwóch historycznych krain – La Siberia i La Serena – i już z daleka przyciąga wzrok masywną, kamienną sylwetką.

Skąd wzięła się twierdza?

Wzgórze pod zamkiem było zasiedlone od czasów prehistorycznych – w okolicy zachowały się malowidła naskalne sprzed tysięcy lat. W epoce celtyckiej osada nosiła nazwę Miróbriga Turdulorum, a za czasów rzymskich rozrosła się na tyle, że Pliniusz Starszy określił ją mianem „insigne municipio”, czyli miasta znaczącego. Obecny zamek w formie warowni wznieśli jednak muzułmanie – arabska nazwa „Kabbal” pojawia się już w okresie umajjadzkim. Twierdza leżała na kluczowym szlaku łączącym Meridę, Sewillę, Kordobę, Almadén i Toledo, co czyniło ją cennym punktem strategicznym.

Dlaczego to miejsce zna historia Rekonkwisty?

W czerwcu 1226 roku pod mury Capilli przybył król Ferdynand III Kastylijski i rozpoczął oblężenie, które – jak opisuje Kronika łacińska królów Kastylii – trwało czternaście tygodni, z nieustającymi walkami dzień i noc oraz użyciem machin oblężniczych. Szczególnie odznaczyli się w tej kampanii rycerze zakonu templariuszy, dlatego we wrześniu 1236 roku król przekazał zamek wraz z okolicznymi ziemiami mistrzowi Estebanowi de Belmonte. Capilla stała się wówczas siedzibą rozległej i ważnej komandorii templariuszy.

Co działo się z zamkiem później?

Po rozwiązaniu zakonu templariuszy twierdza na przemian należała do króla i do rady miejskiej Toledo, aż w połowie XIV wieku trafiła w ręce Juana Núñeza de Villazán, najwyższego sędziego króla Henryka II. W 1382 roku sprzedał on Capillę Diego Lópezowi de Estúñiga, podkomorzemu królewskiemu – w ten sposób zamek przeszedł we władanie rodu Zúñiga, książąt Béjar. To oni przebudowali dawną islamską warownię, zamieniając ją w rezydencję szlachecką i centrum swojego lennego władztwa w regionie. Ród Zúñiga władał Capillą aż do 1777 roku, kiedy dobra przejął dom Osuna – pozostał ich właścicielem do 1837 roku, gdy dekret królewski zniósł w Hiszpanii system feudalny.

Co zobaczysz dzisiaj?

Zamek przeszedł trzy kampanie prac archeologicznych, dzięki którym skonsolidowano i odrestaurowano mury oraz posadzki, odsłonięto cysterny na wodę w centralnym dziedzińcu i zbadano pierwotne mury z okresu andaluzyjskiego. Spacerując po ruinach, można prześledzić warstwy historii – od islamskich fundamentów po średniowieczną przebudowę szlachecką – a z murów rozciąga się szeroki widok na dolinę Zújaru i okoliczne wzgórza La Sereny.

Jak dotrzeć i kiedy przyjechać?

Capilla leży na uboczu głównych szlaków turystycznych Estremadury, co czyni ją miejscem dla podróżnych szukających spokoju i autentycznych, niezatłoczonych zabytków. Najlepiej dojechać samochodem – wąskie drogi prowadzące do miasteczka same w sobie są częścią krajobrazowej podróży przez La Serenę. Najkorzystniejsze pory na wizytę to wiosna i jesień, kiedy temperatury w tej części Estremadury są łagodniejsze niż w upalne lato.

Najczęstsze pytania

Kto zbudował zamek w Capilli? Twierdzę w obecnym kształcie wznieśli muzułmanie w okresie umajjadzkim, choć samo wzgórze było zasiedlone już w czasach celtyckich i rzymskich.

Kiedy zamek przeszedł w ręce chrześcijańskie? W 1226 roku, po czternastotygodniowym oblężeniu prowadzonym przez króla Ferdynanda III Kastylijskiego.

Jaki związek z zamkiem mieli templariusze? W 1236 roku Ferdynand III przekazał Capillę zakonowi templariuszy, czyniąc ją siedzibą ważnej komandorii aż do rozwiązania zakonu w 1312 roku.

Czy zamek można dziś zwiedzać? Tak, po pracach archeologicznych i konserwatorskich ruiny są dostępne dla zwiedzających, którzy mogą podziwiać mury, cysterny i panoramę doliny Zújaru.