Zapisz to miejsce i odkrywaj atrakcje w pobliżu z NextOnTrip
W aplikacji dodasz je do ulubionych, zobaczysz na mapie, co jeszcze warto odwiedzić w okolicy, i zdobędziesz odznakę za wizytę.
Aplikacja jest dostępna na iPhone'a i Androida.
O tym miejscu
Burgstelle Liebenberg w Mönchaltorf (kanton Zurych, Szwajcaria) to miejsce po średniowiecznym zamku, z którego do dziś przetrwały tylko nieliczne kamienie i ślad głębokiego rowu. Zwana też Liebenberg im Brand lub „Lieberg”, leży na zalesionym wzgórzu we wschodniej części przysiółka Burg, około 1,3 km na południe od centrum Mönchaltorf, na wysokości ok. 476 m n.p.m. To spokojny punkt dla miłośników historii i krótkich spacerów, nie atrakcja z infrastrukturą.
Co to było za miejsce i kto je zbudował?
Za budowniczych uchodzą panowie von Liebenberg, rodzina cesarskich ministeriałów z XIII wieku. Badacze wywodzą ją z drużyny książąt Zähringen, żyjącej około 1100 r. w okolicach Rheinfelden, a później w rejonie Schaffhausen i Rheinau. W 1217 r. źródła wymieniają Chounradusa de Libinberg, a około 1244 r. Ulrich von Liebenberg pełnił urząd burgrabiego w Rheinfelden. Rodzina popierała Staufów, co skłóciło ją z hrabiami Kyburg. Po 1253 r. znika z dokumentów.
Jak zmieniali się właściciele?
W 1293 r. zamek wraz z połową urzędu wójtowskiego w Mönchaltorf był lennem opactwa St. Gallen w rękach rodu Giel von Glattbrugg. Jedna z linii przyjęła nazwę „Giel von Liebenberg”. W 1391 r. Werner Giel sprzedał twierdzę Hermannowi Gesslerowi, panu na pobliskim zamku Grüningen. Gessler zastawił ją w 1405 r. miastu Zurych, a w 1408 r. sprzedał razem z panowaniem Grüningen. Zurych oddał Liebenberg w zastaw Rudolfowi Netstallerowi z Glarus.
Jak zamek stracił znaczenie?
W 1440 r., podczas starej wojny zuryskiej, Netstaller oddał zamek bez walki nacierającym Szwyczanom, którzy go w dużej mierze zniszczyli. Z odbudowy nic nie wyszło, a obiekt stopniowo zamienił się w ruinę. Na rycinie z 1673 r. autorstwa Hansa Erharda Eschera widać jeszcze zarys budowli.
Co zobaczysz na miejscu?
Zamek był prostą budowlą z wieżą, częścią mieszkalną i murem obwodowym. Od południowego zachodu oddzielał go od otoczenia szeroki rów, a bramy upatruje się w południowo-zachodnim narożniku. Główną ozdobą była wieża o wysokości około 22 m: jej dolna część miała plan kwadratu o boku 9,15 m i była zbudowana z ciosów z boniowaniem, a od pierwszego piętra przechodziła w formę okrągłą. Taki układ może wskazywać na dwie fazy budowy, obie w XIII wieku. Wieża runęła 15 listopada 1851 r. Dziś zostały rozproszone kamienie i zarys terenu, więc warto przyjść z wyobraźnią i planem z opisem.
Jak dojechać?
Samochodem: z Zurychu drogą A52 (Forch) do zjazdu Esslingen, potem na północ ulicą Usterstrasse; po około 400 m w prawo odchodzi Lieburgstrasse, którą dojedziesz do przysiółka Burg, gdzie jest miejsce do parkowania. Komunikacją: pociągiem S5 lub S15 z Zurychu do Uster, dalej autobusem 842 w kierunku Oetwil am See do przystanku Esslingen, Lieburg, i pieszo około 15 minut Lieburgstrasse do przysiółka.
Kiedy przyjechać?
Teren jest dostępny bez ograniczeń godzin i bezpłatnie. Najlepiej wybrać się późną wiosną lub jesienią, gdy w lesie jest sucho, a bez gęstego listowia łatwiej dostrzec rów. Na miejscu nie ma gastronomii, noclegu ani miejsca na piknik, a dojście nie jest dostosowane do wózków.
Najczęstsze pytania
Czy wstęp jest płatny? Nie, teren jest otwarty cały czas i bezpłatny.
Czy zachowały się mury? Nie. Wieża zawaliła się w 1851 r., dziś widać pojedyncze kamienie oraz ukształtowanie terenu z rowem.
Czy to ten sam zamek co Liebenberg koło Kollbrunn? Nie. W kantonie Zurych było kilka obiektów o tej nazwie; ten leży w Mönchaltorf, w powiecie Uster.
Ile czasu potrzeba na wizytę? Z przystanku w Esslingen to ok. 15 minut marszu w jedną stronę, a samo wzgórze obejrzysz w kilkanaście minut.
W pobliżu
Zbieraj odznaki za odwiedzane miejsca
Pobierz NextOnTrip, odkrywaj nowe miejsca i odznaczaj swoje trasy.