Bruil Park

Park Bruil to jeden z największych parków miejskich Saragossy, położony w samym sercu historycznego centrum miasta, tuż przy korycie rzeki Huerva.

Skąd wzięła się nazwa parku?

Teren, na którym dziś rozciąga się park, od 1286 roku należał do klasztoru augustianów obserwantów. Po kasacie dóbr kościelnych w 1842 roku ziemię wykupił Juan Faustino Bruil y Olliarburu — saragoski bankier i polityk, który w 1854 roku objął stanowisko ministra finansów Hiszpanii. To właśnie od jego nazwiska pochodzi dzisiejsza nazwa parku. Bruil wybudował na posiadłości okazałą wieżę i sprowadził francuskich ogrodników, by zaprojektowali otoczenie w duchu romantycznego ogrodu — z krętymi alejkami, trawnikami i cienistym drzewostanem. Rezydencja słynęła z bogatej menażerii: po parku spacerowały łabędzie, pawie, bażanty, a nawet małpy, a w ogrodzie stała drewniana kolejka górska sięgająca około 25 metrów wysokości. W dni świąteczne mieszkańcy miasta mogli odwiedzać posiadłość jako gości.

Co działo się z parkiem, zanim stał się publiczny?

Losy terenu były burzliwe. Pod koniec XIX wieku część dawnego sadu klasztornego przejął Pascual Bruil y Jover, który rozbudował ogród o kolejne aleje i nasadzenia platanów oraz akacji. W 1924 roku na terenie parku urządzono boisko ziemne, na którym swoje mecze rozgrywał klub Real Zaragoza — drużyna korzystała z niego aż do 1932 roku. Później teren pełnił funkcję toru wyścigów chartów, a w pewnym okresie służył nawet jako parking samochodowy. Dopiero po wywłaszczeniu posiadłości władze miejskie, pod rządami burmistrza Luisa Gómeza Laguny, zdecydowały się przekształcić ją w park ogólnodostępny. Oficjalne otwarcie odbyło się 17 lipca 1965 roku, a park otrzymał imię swojego pierwszego właściciela. Przy okazji otwarcia utworzono niewielkie ogrody zoologiczne, które jednak od dawna nie funkcjonują.

Co warto zobaczyć na miejscu?

Park zajmuje około 4 hektarów i łączy funkcję zielonej enklawy z infrastrukturą sportową. Znajdziemy tu korty do gry we frontón, plac zabaw dla dzieci oraz miejski ośrodek sportowy pochodzący z lat 70. XX wieku. Centralny trawnik otaczają stare platany, pamiętające jeszcze czasy prywatnego ogrodu Bruilów. W 1984 roku park przeszedł gruntowną modernizację obejmującą nasadzenia i małą architekturę miejską, dzięki czemu zachował swój reprezentacyjny charakter do dziś. Warto zwrócić uwagę na rosnący tu okazały wiąz — jedno z drzew wyróżnionych w regionalnym konkursie na drzewo roku, świadczące o bogatej historii przyrodniczej tego miejsca.

Jak dotrzeć i kiedy przyjechać?

Park leży w centrum Saragossy, w zasięgu spaceru od głównych zabytków miasta, co czyni go wygodnym punktem odpoczynku podczas zwiedzania. Ze względu na cień rzucany przez stare drzewa to dobre miejsce na przerwę w upalne miesiące letnie, typowe dla klimatu doliny Ebro. Wiosną i jesienią park pełni funkcję zwykłej przestrzeni rekreacyjnej dla mieszkańców — spacerowiczów, biegaczy i rodzin z dziećmi korzystających z placu zabaw.

Najczęstsze pytania

Skąd pochodzi nazwa Parku Bruil? Od nazwiska Juana Faustino Bruila y Olliarburu, XIX-wiecznego bankiera i ministra finansów Hiszpanii, który był właścicielem tej posiadłości.

Kiedy park stał się dostępny dla wszystkich mieszkańców? Jako park publiczny został otwarty 17 lipca 1965 roku, po wywłaszczeniu terenu przez władze Saragossy.

Czy w parku działa jeszcze ogród zoologiczny? Nie. Niewielkie zoo utworzone przy otwarciu parku w 1965 roku od dawna nie funkcjonuje.

Jaki klub piłkarski grał kiedyś na terenie parku? Real Zaragoza rozgrywał tu mecze na boisku ziemnym od 1924 do 1932 roku, zanim przeniósł się na inny stadion.