Ancares-Courel

Ancares-Courel to jeden z największych obszarów przyrodniczych Galicji – rozległe pasmo górskie na pograniczu prowincji Lugo i León, chronione jako Obszar Specjalnej Ochrony (SAC) w ramach sieci Natura 2000 i część większej całości, którą UNESCO uznało w 2006 roku za rezerwat biosfery. Teren rozciąga się na dziesiątkach tysięcy hektarów, obejmując dwa sąsiadujące pasma – Os Ancares i O Courel – o zbliżonym charakterze krajobrazowym, ale odrębnej tożsamości dla lokalnych społeczności.

Dlaczego to miejsce jest wyjątkowe?

Surowość rzeźby terenu – strome zbocza, głębokie doliny rzeczne i wysokie granie oddzielające Galicję od Kastylii i Leónu – sprawiła, że region przez wieki pozostawał trudno dostępny. Efektem jest jeden z najlepiej zachowanych fragmentów dzikiej przyrody na Półwyspie Iberyjskim, z niemal nienaruszonymi lasami liściastymi i populacjami dużych drapieżników, które w większości Europy dawno wyginęły.

Jaka roślinność porasta te góry?

Niższe partie zboczy pokrywają lasy kasztanowców, dębów, buków i brzóz, miejscami przechodzące w zagajniki dębu ostrolistnego. W wilgotnych zagłębieniach i na torfowiskach można spotkać rzadkie i zagrożone gatunki, takie jak widłaczek torfowy (Lycopodiella inundata) czy mech Zygodon conoideus, a wiosną kwitną tu endemiczne żonkile, w tym Narcissus pseudonarcissus subsp. nobilis. Ta różnorodność roślinna to jeden z głównych powodów, dla których teren objęto ochroną w ramach Natura 2000.

Jakie zwierzęta można tu spotkać?

Ancares-Courel to jedno z ostatnich w Hiszpanii schronień dla niedźwiedzia brunatnego kantabryjskiego (Ursus arctos) i wilka iberyjskiego (Canis lupus signatus) – gatunków, które w innych częściach Europy Zachodniej praktycznie zniknęły. W lasach przetrwały też nieliczne osobniki głuszca (Tetrao urogallus), jednego z najbardziej zagrożonych ptaków kontynentu. Niebo nad graniami patrolują orły przednie, sokoły wędrowne, jastrzębie i sępy egipskie, a w podszyciu można natknąć się na kuropatwy szare.

Jak zaplanować pieszą wędrówkę?

Region przyciąga turystów pieszych szlakami prowadzącymi przez górskie wsie o charakterystycznej zabudowie z łupku, takie jak Piornedo. Popularna trasa zaczyna się przy tamtejszej kaplicy i prowadzi przez miejscowości Os Penedois i Campo Redondo aż na szczyty Peña Longa i Pico del Mostallar, oferując widoki na granie oddzielające Galicję od León. Ze względu na zmienną pogodę w górach warto planować wyprawę na wiosnę lub jesień i zabrać odpowiednie obuwie trekkingowe.

Najczęstsze pytania

Czy Ancares-Courel to park narodowy? Nie – to Obszar Specjalnej Ochrony (SAC) w ramach sieci Natura 2000, powiązany z sąsiednim Parkiem Naturalnym Os Ancares oraz rezerwatem biosfery UNESCO obejmującym część tego samego pasma.

Czy można spotkać tu dzikie zwierzęta na szlaku? Bezpośrednie spotkanie z niedźwiedziem czy wilkiem jest rzadkie, bo zwierzęta te unikają ludzi, ale obecność ich śladów (tropy, odchody) to częsty element wędrówek po tych górach.

Jaka jest najlepsza pora roku na odwiedziny? Późna wiosna i wczesna jesień oferują najstabilniejszą pogodę i najlepsze warunki do obserwacji kwitnących żonkili oraz ptaków drapieżnych krążących nad graniami.

Gdzie znajdują się Ancares-Courel? W północno-zachodniej Hiszpanii, na granicy Galicji (prowincja Lugo) i Kastylii i León, w pobliżu miejscowości takich jak Pedrafita do Cebreiro.