Águas Livres Aqueduct

Akwedukt Águas Livres (Aqueduto das Águas Livres) to jeden z najbardziej rozpoznawalnych zabytków Lizbony i uznawany jest za wybitny przykład portugalskiej inżynierii XVIII wieku. Kamienne łuki nad doliną Alcântara od dwóch i pół wieku przypominają, jak ogromnym przedsięwzięciem było zaopatrzenie stolicy w wodę.

Czym jest akwedukt Águas Livres?

To nie pojedynczy most, lecz cały system zbierania i transportu wody. Woda płynęła siłą grawitacji ze źródeł położonych około 15 kilometrów na północny zachód od Lizbony do fontann i punktów czerpalnych w mieście. Łączna długość zachowanych kanałów wynosi około 58 kilometrów. Prace trwały od 1731 do 1799 roku, a sama budowa ruszyła w 1748 roku za panowania Jana V. Projekt powstał przy udziale Antónia Cannevariego, Manuela da Maii i Carlosa Mardela.

Dlaczego łuki nad doliną Alcântara są tak słynne?

Najbardziej efektowny fragment przecina dolinę Alcântara i składa się z 35 łuków. Największy z nich mierzy 65 metrów wysokości i 32 metry szerokości, a uchodzi za najwyższy kamienny łuk na świecie. Zaprojektował go Carlos Mardel. Konstrukcja przetrwała trzęsienie ziemi z 1755 roku, które poważnie zniszczyło wiele innych części Lizbony.

Gdzie kończy się trasa wody?

Końcowym zbiornikiem systemu jest Mãe d'Água w dzielnicy Amoreiras. Zaprojektowano go w 1745 roku, a ukończono w 1834. Dziś należy do Muzeum Wody (Museu da Água), prowadzonego przez EPAL, i jest jednym z czterech miejsc tej placówki.

Czy można wejść na akwedukt?

Tak. Akwedukt wyłączono z użytku dopiero w 1973 roku, a w 1986 udostępniono zwiedzającym. Trasa dla odwiedzających prowadzi między dzielnicą Campolide a Leśnym Parkiem Monsanto. Spacer po galerii na szczycie łuków daje widok na dolinę Alcântara i okolice miasta. Godziny i zasady wejścia warto sprawdzić przed wizytą, na stronie Muzeum Wody lub w lizbońskiej informacji turystycznej.

Najczęstsze pytania

Kiedy zbudowano akwedukt Águas Livres? Prace prowadzono od 1731 do 1799 roku, a właściwa budowa rozpoczęła się w 1748 roku.

Jak wysoki jest największy łuk? Ma 65 metrów wysokości i 32 metry szerokości.

Czy akwedukt przetrwał trzęsienie ziemi z 1755 roku? Tak, konstrukcja łuków w dolinie Alcântara wytrzymała wstrząsy, które zniszczyły wiele innych budowli w Lizbonie.

Od kiedy można go zwiedzać? Od 1986 roku, czyli od czasu, gdy po wyłączeniu z użytku w 1973 roku otwarto go dla publiczności.

Gdzie kończy się system wodny? W zbiorniku Mãe d'Água w dzielnicy Amoreiras, będącym częścią Muzeum Wody.

Podsumowanie

Águas Livres łączy skalę, inżynierię i historię miasta w jednym miejscu. Jeśli interesują Cię zabytki techniki albo panoramy Lizbony, to punkt, który warto wpisać do planu zwiedzania, najlepiej razem z wizytą w Muzeum Wody i zbiorniku Mãe d'Água.