Abbaye Notre-Dame de Bon Secours de Blauvac

Abbaye Notre-Dame de Bon Secours de Blauvac to czynny klasztor mniszek trapistek, położony u podnóża Mont Ventoux w departamencie Vaucluse. Wspólnota prowadzi tu życie kontemplacyjne według reguły św. Benedykta, łącząc modlitwę z pracą rąk – przede wszystkim wytwarzaniem hostii na potrzeby Kościoła katolickiego we Francji.

Gdzie leży opactwo i jak wygląda okolica?

Budynki klasztorne stoją na terenie gminy Blauvac, niewielkiej miejscowości wznoszącej się na wapiennym grzbiecie od XII wieku. Z tego punktu roztacza się widok na masyw Mont Ventoux od północy oraz na pasmo Monts de Vaucluse od południa. Samo opactwo otoczone jest winnicami i sadami czereśniowymi, co nadaje temu miejscu spokojny, wiejski charakter typowy dla prowansalskiego zaplecza Ventoux.

Warto zaznaczyć, że w Blauvac nie ma średniowiecznych ruin klasztornych – siedzibą mniszek jest dawny majątek ziemski (bastyda), przekształcony na potrzeby życia zakonnego dopiero pod koniec XX wieku.

Skąd wzięła się wspólnota mniszek?

Historia wspólnoty sięga czasów Rewolucji Francuskiej. W 1790 roku Zgromadzenie Konstytucyjne zniosło śluby zakonne, co skłoniło ojca Augustyna de Lestrange do założenia dwóch klasztorów na uchodźstwie w Szwajcarii – męskiego i żeńskiego. Inwazja Francji na Szwajcarię w latach 1797–1798 zmusiła jednak zakonnice do dalszej tułaczki po Europie, aż po Rosję i Prusy.

Po przywróceniu monarchii we Francji w 1816 roku siostry zaczęły stopniowo wracać do kraju. Najpierw osiedliły się w Vaise pod Lyonem, a w 1834 roku przeniosły się do Maubec koło Montélimar, gdzie wspólnota rozwijała się przez kolejne półtora wieku.

Jak rozwijała się wspólnota po powrocie do Francji?

Klasztor w Maubec przeżywał okres wzrostu liczby powołań, dzięki czemu z niego samego powstały kolejne fundacje żeńskie: opactwo Sainte-Marie du Rivet w Girondzie (1852), opactwo Bonneval w Aveyronie (1875) oraz opactwo Chambarand w Isère (1931). Świadczy to o sile i witalności tej gałęzi trapistek na przestrzeni XIX i początku XX wieku.

Dlaczego mniszki przeniosły się do Blauvac?

Pod koniec XX wieku utrzymanie rozległych, wymagających kosztownych remontów zabudowań w Maubec stało się dla wspólnoty coraz trudniejsze – malała liczba powołań, a wraz z nią dochody potrzebne na konserwację budynków. W 1991 roku siostry zdecydowały się na przeprowadzkę do Blauvac, gdzie funkcjonują do dziś w skromniejszej, lecz lepiej dopasowanej do potrzeb wspólnoty siedzibie.

Czym na co dzień zajmują się mniszki?

Obecnie w opactwie mieszka i pracuje siedemnaście mniszek trapistek. Ich życie opiera się na zasadzie „ora et labora” – modlitwie i pracy – z siedmioma modlitwami liturgicznymi w ciągu dnia. Głównym źródłem utrzymania wspólnoty jest wytwarzanie hostii komunijnych; opactwo w Blauvac jest największym producentem hostii we Francji. Przy klasztorze działa również sklep z wyrobami rzemiosła klasztornego, a czasem organizowane są tam wystawy czasowe.

Czy można odwiedzić opactwo?

Wspólnota przyjmuje osoby szukające ciszy i rekolekcji, oferując pobyt w otoczeniu winnic i sadów u stóp Ventoux. To miejsce łączy funkcję żywego ośrodka duchowego z lokalnym punktem na mapie turystycznej regionu, cenionym przez odwiedzających Vaucluse ze względu na spokój i bliskość gór.

Najczęstsze pytania

Czy Abbaye Notre-Dame de Bon Secours to zabytek historyczny? Nie w sensie architektonicznym – budynek to dawna bastyda, a nie średniowieczny klasztor. Historyczna jest natomiast sama wspólnota mniszek, sięgająca czasów Rewolucji Francuskiej.

Od kiedy mniszki mieszkają w Blauvac? Od 1991 roku, po przeprowadzce z wcześniejszej siedziby w Maubec koło Montélimar.

Czym zajmują się mniszki na co dzień? Modlitwą według reguły św. Benedykta oraz pracą – głównie wytwarzaniem hostii komunijnych na dużą skalę.

Czy w pobliżu opactwa można zwiedzać coś jeszcze? Tak, wioska Blauvac i okoliczne wzgórza oferują widoki na Mont Ventoux i Monts de Vaucluse, a region słynie z winnic i sadów.