Rekreacja i rozrywka w Norwegii
Lista 44 miejsc z kategorii Rekreacja i rozrywka w Norwegii — z opisami, zdjęciami i wizytami od społeczności NextOnTrip. Miejsca rozmieszczone są w 11 miejscowościach. Najpopularniejsze miejsca według społeczności: Sofienbergparken, St. Hanshaugen Park, Voldsløkka.
-
Granåsen
Trondheim
Granåsen to centrum skoczni narciarskich na zboczu wzgórza o tej samej nazwie w Trondheim, w środkowej Norwegii. Kompleks należy do najważniejszych obiektów skoków narciarskich w kraju, który uważa ten sport za część narodowej tradycji. Na miejscu stoją dwie skocznie: duża z punktem konstrukcyjnym K124 oraz mniejsza, normalna, z punktem K94 (część źródeł podaje K93). Czym jest Granåsen? To ośrodek sportowy z infrastrukturą do skoków narciarskich, położony na obrzeżach miasta. Obiekt jest przystosowany do zawodów najwyższej rangi, a jednocześnie służy do codziennych treningów. Wzgórze Granåsen daje skoczniom naturalny profil zbocza, a z okolicy rozciągają się widoki na Trondheim. Jaka jest historia skoczni? Pierwsza skocznia na Granåsen została otwarta w 1940 roku. W kolejnych dekadach, w latach 50., obiekt był przebudowywany, a jego rozmiar dostosowywano do rosnących wymagań sportu. Obecne skocznie powstały z myślą o mistrzostwach świata w 1997 roku i od tego czasu obiekt regularnie gości zawody międzynarodowe. Później skocznię rozbudowano; po modernizacji z 2008 roku duża skocznia ma punkt konstrukcyjny na 124 metrach. Jakie zawody odbywają się w Granåsen? Skocznia często gości zawody Pucharu Świata i Pucharu Kontynentalnego organizowane przez FIS. W 1997 roku odbyły się tu Mistrzostwa Świata w Narciarstwie Klasycznym (FIS Nordic World Ski Championships). Granåsen był też areną mistrzostw świata w 2025 roku, co potwierdziło jego miejsce wśród czołowych obiektów w skokach i kombinacji norweskiej. Jaki jest rekord skoczni? Rekord dużej skoczni wynosi 146 metrów. Ustanowił go Kamil Stoch w marcu 2018 roku podczas zawodów Pucharu Świata. Dla polskich kibiców to szczególny powód, by zajrzeć w to miejsce. Czy można odwiedzić Granåsen? Granåsen to nie tylko arena zawodów, lecz także park sportowy (Granåsen idrettspark) zarządzany przez miasto. Podczas dużych imprez, na przykład mistrzostw świata w 2025 roku, skocznia jest zamykana dla zwykłych treningów, dlatego przed wizytą warto sprawdzić aktualne informacje na stronie parku. W dni zawodów atmosfera na trybunach i przy wybiegu jest wyjątkowa, a kibice z całej Skandynawii i Europy tłumnie zjeżdżają do Trondheim. Najczęstsze pytania Gdzie leży Granåsen? Na zboczu wzgórza Granåsen w Trondheim, w Norwegii. Współrzędne obiektu to około 63,38° N i 10,31° E. Jakie skocznie tworzą kompleks? Dużą skocznię K124 i mniejszą skocznię normalną K94. Czy odbywały się tu mistrzostwa świata? Tak, w 1997 i 2025 roku. Kto ustanowił rekord dużej skoczni? Kamil Stoch, który w marcu 2018 roku poszybował na odległość 146 metrów. Kiedy otwarto pierwszą skocznię? W 1940 roku. Obecny kształt kompleksu wiąże się z przygotowaniami do mistrzostw świata 1997. Czy skocznia jest zawsze dostępna? Nie. W czasie dużych zawodów i przygotowań do nich obiekt bywa zamknięty dla zwykłych treningów.
-
Frognerbadet
Oslo
Frognerbadet to kompleks basenów na świeżym powietrzu w dzielnicy Frogner w Oslo, zaprojektowany przez norweskiego architekta Frode Rinnana. Powstał w latach 50. XX wieku i od dekad jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych miejsc letniego wypoczynku w stolicy Norwegii. Czym jest Frognerbadet? To miejski, otwarty obiekt pływacki, w którym mieszkańcy Oslo spędzają ciepłe dni. Kompleks leży we Frogner, zachodniej, zamożnej części miasta, w sąsiedztwie zieleni i znanych kulturalnych adresów dzielnicy. Autorem projektu jest Frode Rinnan, architekt kojarzony z norweskim funkcjonalizmem i powojenną architekturą publiczną. Przy projekcie wymienia się też Olava Tvetena jako współautora. Co można tu zobaczyć? Największą atrakcją jest basen do skoków z trampolinami i platformami na wysokościach 1, 3, 5, 7 i 10 metrów. Wieża skoków wyróżnia się w panoramie obiektu i jest jego znakiem rozpoznawczym. Poza częścią skokową do dyspozycji gości są baseny pływackie, a całość urządzono z myślą o całych rodzinach, dzieciach, pływakach-amatorach i osobach, które chcą po prostu poleżeć na słońcu. Dlaczego Frognerbadet jest znany poza Oslo? Z tym miejscem wiąże się początki tak zwanego „death divingu" — widowiskowych, wygłupnych skoków do wody, w których liczy się efekt i kreatywność, a nie klasyczna technika. Co roku odbywają się tu mistrzostwa świata w tej dyscyplinie, znane jako Døds Diving World Championship. To dobry powód, by odwiedzić obiekt w dniu zawodów, jeśli trafi się na nie podczas pobytu w mieście. Frognerbadet a architektura Dla miłośników architektury kompleks jest przykładem powojennego, modernistycznego budownictwa użyteczności publicznej w Norwegii. Prosta forma, otwarta przestrzeń i wyraźna wieża skoków pokazują, jak projektowano miejskie obiekty rekreacyjne w tamtym okresie. Remont i planowanie wizyty Obiekt przechodzi obecnie rehabilitację prowadzoną przez miasto Oslo i według informacji miejskich pozostaje zamknięty dla gości na czas prac. Przed wyjazdem warto sprawdzić aktualny status na stronie gminy Oslo lub w oficjalnym serwisie turystycznym Visit Oslo, bo planowany termin ponownego otwarcia dotyczy kolejnych sezonów letnich. Najczęstsze pytania Gdzie leży Frognerbadet? W dzielnicy Frogner w Oslo, w zachodniej części miasta. Kto zaprojektował kompleks? Architekt Frode Rinnan. Jakie wysokości skoków oferuje basen skokowy? Trampoliny i platformy na 1, 3, 5, 7 i 10 metrów. Czy Frognerbadet jest czynny? Obiekt jest w trakcie rehabilitacji i na czas prac jest zamknięty; aktualne informacje podaje gmina Oslo oraz Visit Oslo. Co to jest Døds Diving? Zawody w efektownych, widowiskowych skokach do wody, które co roku odbywają się we Frognerbadet. Czy to dobre miejsce dla rodzin? Tak, to miejski obiekt rekreacyjny przeznaczony dla szerokiego grona gości, od dzieci po dorosłych.
-
Halfdan Kjerulfs plass
Oslo
Halfdan Kjerulfs plass to niewielki, parkowy skwer w centrum Oslo, położony na skrzyżowaniu ulic St. Olavs gate, Frederiks gate i Kristian Augusts gate. Zielona wyspa wśród miejskich ulic jest dobrym przystankiem na krótki odpoczynek podczas spaceru po stolicy Norwegii. Skąd wzięła się nazwa placu? Plac nosi imię Halfdana Kjerulfa (1815–1868), norweskiego kompozytora, znanego przede wszystkim z pieśni i miniatur fortepianowych. Nazwę nadano w 1870 roku, kilka lat po jego śmierci. Kjerulf zaliczany jest do twórców, którzy ukształtowali norweską muzykę romantyczną, a jego pieśni do dziś pojawiają się w repertuarze koncertowym. Co można tu zobaczyć? Najciekawszym elementem skweru są popiersia czterech postaci związanych z norweską kulturą XIX wieku: Halfdana Kjerulfa, kompozytora, patrona placu (popiersie odsłonięto w 1874 roku), Andreasa Muncha, poety, Adolpha Tidemanda, malarza, Hansa Gudego, malarza. Pomniki Muncha, Tidemanda i Gudego dołączyły w 1912 roku. Wybór tych czterech artystów nie jest przypadkowy: łączy ich wspólne dzieło, czyli „Brudeferden i Hardanger” („Weselny orszak w Hardangerze”). Obraz namalowali Tidemand i Gude, a poetycki tekst napisał Munch, natomiast muzyka Kjerulfa przyczyniła się do popularności tematu. Plac jest więc małym pomnikiem współpracy artystów różnych dziedzin. Jak zwiedzać? Skwer jest niewielki, więc na jego obejrzenie wystarczy kilkanaście minut. Najlepiej połączyć go ze spacerem po okolicznych ulicach centrum Oslo. Wstęp jest wolny, a miejsce dostępne przez cały rok, ponieważ to otwarta przestrzeń publiczna. Najczęstsze pytania Gdzie leży Halfdan Kjerulfs plass? W centrum Oslo, przy skrzyżowaniu St. Olavs gate, Frederiks gate i Kristian Augusts gate. Współrzędne to około 59,918 N, 10,735 E. Czy trzeba płacić za wstęp? Nie, to ogólnodostępny plac miejski. Kim był Halfdan Kjerulf? Norweskim kompozytorem XIX wieku, autorem pieśni i utworów fortepianowych, który żył w latach 1815–1868. Ile czasu zająć na wizytę? Zwykle wystarczy 10–15 minut, najlepiej jako element dłuższego spaceru po centrum miasta. Czy to ten sam plac co Frogner plass? Nie. Frogner plass to osobne miejsce, znajdujące się w innej części miasta. Plac nie jest wielką atrakcją, ale dla osób zainteresowanych historią kultury Norwegii stanowi ciekawy, spokojny punkt na mapie miasta. Cztery popiersia opowiadają o czasach, gdy muzyka, poezja i malarstwo wspólnie budowały narodową tożsamość młodego, rozwijającego się państwa. Warto zatrzymać się tu na chwilę, przeczytać tabliczki przy pomnikach i zwrócić uwagę na detale rzeźb, które łatwo ominąć w biegu. Dobrze sprawdza się także jako miejsce na przerwę z kawą kupioną w pobliżu, zwłaszcza w ciepłe dni, gdy drzewa dają przyjemny cień. Dla fotografów to okazja do spokojnych, kameralnych kadrów z zielenią i brązowymi rzeźbami na pierwszym planie.
-
Universitetshagen
Oslo
Universitetshagen to ogrodzony park w samym centrum Oslo, na tyłach historycznych budynków Uniwersytetu w Oslo. Zajmuje około hektara (10 dekarów) i jest jednym z cichszych zielonych zakątków w pobliżu Karl Johans gate. Gdzie leży Universitetshagen? Park znajduje się za budynkami Domus Media, Domus Academica (zwanego też Urbygningen) oraz Domus Bibliotheca. Od strony ulic ogranicza go Universitetsgata, Kristian IVs gate i Frederiks gate. Współrzędne to około 59,9157° N, 10,7355° E, czyli ścisłe śródmieście stolicy Norwegii, kilka minut spacerem od głównej alei miasta. Jak powstał park? Projekt parku znalazł się już w rysunkach Christiana Heinricha Grosza z 1841 roku, gdy ruszała budowa zespołu uniwersyteckiego. Gmach ukończono w 1852 roku. Nie wiadomo dokładnie, w którym roku park został urządzony. Właścicielem terenu jest uniwersytet. Co warto wiedzieć o historii miejsca? Statek z Oseberg. W latach 1904–1926 w parku stała tymczasowa hala, w której przechowywano słynny wikiński statek z Oseberg. Potem trafił on do Muzeum Statków Wikingów na Bygdøy. Ogrodzenie. Płot pierwotnie otaczał kwartał zabudowy w stylu empire. Gdy w 1954 roku kwartał rozebrano, ogrodzenie przeniesiono na obecne miejsce. Renowacje. W latach 1996–2002 park poddano rehabilitacji. W 2015 roku przywrócono mu wygląd z 1955 roku, w tym nawierzchnię z kamiennych płyt. Ochrona. W 2001 roku zespół uniwersytecki wraz z parkiem objął ochroną urząd konserwatorski Riksantikvaren. Rzeźba. W parku stoi portretowe popiersie Fridtjofa Nansena autorstwa Kaia Nielsena z 1920 roku. Czy wstęp jest wolny? Tak. Park jest ogrodzony, ale otwarty dla publiczności. To dobre miejsce na krótki odpoczynek podczas zwiedzania centrum, zwłaszcza dla osób interesujących się historią Oslo i architekturą XIX wieku. Najczęstsze pytania Czy do Universitetshagen trzeba kupić bilet? Nie, park jest dostępny dla wszystkich. Kto jest właścicielem parku? Uniwersytet w Oslo. Czy w parku stał statek wikingów? Tak, w latach 1904–1926 w tymczasowej hali przechowywano tu statek z Oseberg, zanim przeniesiono go na Bygdøy. Jak duży jest park? Ma około jednego hektara. Czy park jest zabytkiem? Zespół uniwersytecki wraz z parkiem objęto ochroną w 2001 roku. Kto zaprojektował zespół, do którego należy park? Christian Heinrich Grosch, którego rysunki z 1841 roku obejmowały także ogród. Universitetshagen to niewielki, ale ciekawy przystanek dla tych, którzy lubią łączyć spacer z odkrywaniem warstw historii miasta: od XIX-wiecznego klasycyzmu, przez epokę badań archeologicznych, po współczesne odnowienie parku. Odwiedzając go, warto zwrócić uwagę na układ nawierzchni z kamiennych płyt i na to, jak ogrodzenie oddziela spokojne wnętrze od ruchu okolicznych ulic.
-
Sommerfrydhagen
Oslo
Sommerfrydhagen to niewielki park miejski w Oslo, w dzielnicy Tøyen, położony na wschód od centrum norweskiej stolicy. Zajmuje około 5,1 dekara, czyli nieco ponad pół hektara, i mimo skromnych rozmiarów pełni rolę ważnej zielonej przestrzeni dla mieszkańców okolicznych kamienic. Jest to miejsce zaprojektowane z myślą o wspólnym korzystaniu przez dzieci, młodzież i dorosłych, także tych z ograniczeniami ruchowymi. Gdzie leży Sommerfrydhagen i jak go znaleźć? Park znajduje się w dzielnicy Tøyen i jest ograniczony czterema ulicami: Sverres gate, Bisp Nikolas' gate, Kjølberggata oraz Jens Bjelkes gate. Dzięki temu łatwo go rozpoznać na mapie jako zwarty kwartał zieleni wśród miejskiej zabudowy. W pobliżu leżą inne zielone miejsca, między innymi park Klosterenga oraz park w rejonie Grønland, więc wizytę można połączyć ze spacerem po tej części miasta. Skąd wzięła się nazwa i jaka jest historia parku? Park otwarto w 1995 roku na terenie, który dawniej należał do ogrodu gospodarstwa Sommerfryd. Gospodarstwo to stało w tym miejscu w XIX wieku i najprawdopodobniej od niego pochodzi nazwa parku. Współczesny Sommerfrydhagen jest więc przykładem tego, jak dawny teren ogrodowy został w końcu XX wieku przekształcony w przestrzeń publiczną dla rozrastającej się dzielnicy. Czym wyróżnia się projekt parku? Najciekawszą cechą miejsca jest dostępność. Park zaprojektowano tak, aby mogły z niego korzystać osoby z trudnościami w poruszaniu się. Falujące ukształtowanie terenu ma stanowić wyzwanie dla młodych użytkowników wózków inwalidzkich, a nie tylko gładką, nudną nawierzchnię. Do wykończenia użyto trwałych materiałów, takich jak cegła i granit. Dla dzieci przygotowano kamienie do zabawy i odkrywania oraz kanał wodny z ręczną pompą, przy którym można eksperymentować z wodą. Co można tu robić? Według informacji miasta Oslo w parku znajdują się plac zabaw, boiska do koszykówki, urządzenia do ćwiczeń na świeżym powietrzu, ławki oraz stojaki rowerowe. To zestaw, który pozwala spędzić tu zarówno krótką przerwę w ciągu dnia, jak i dłuższe popołudnie z dziećmi lub znajomymi. Czy Sommerfrydhagen jest znany wśród skaterów? Tak. Wśród deskorolkarzy park jest znany z centralnej ceglanej konstrukcji o przydomku „Tøyenpuppen". Miejsce gościło wydarzenia skateboardingowe, między innymi zawody w wykonywaniu najlepszych trików w 2011 roku. Jeśli interesuje Cię lokalna kultura deskorolkowa, warto to miejsce odwiedzić, pamiętając o poszanowaniu innych użytkowników parku. Najczęstsze pytania Czy Sommerfrydhagen jest duży? Nie, to mały park o powierzchni około 5,1 dekara. Najlepiej traktować go jako przystanek podczas zwiedzania dzielnicy, a nie cel całodniowej wycieczki. Czy park jest dostępny dla osób na wózkach? Tak, został zaprojektowany z myślą o dostępności dla osób z ograniczoną mobilnością, a jego falujący teren ma być także wyzwaniem dla młodych użytkowników wózków. Czy jest tu plac zabaw? Tak, w parku jest plac zabaw, a ponadto kamienie do zabawy oraz wodny kanał z ręczną pompą. Kiedy powstał park? Został otwarty w 1995 roku na terenie dawnego ogrodu gospodarstwa Sommerfryd. Co jeszcze można zobaczyć w okolicy? W sąsiedztwie znajdują się parki Klosterenga i Grønland, a sama dzielnica Tøyen jest jedną z charakterystycznych części Oslo, którą dobrze zwiedza się pieszo. Sommerfrydhagen to dobry przykład miejskiego parku kieszonkowego: niewielkiego, ale przemyślanego, otwartego dla różnych grup użytkowników i związanego z historią dzielnicy. Zaglądając tu, zobaczysz, jak w Oslo łączy się funkcje rekreacyjne, edukacyjne i społeczne na kilku tysiącach metrów kwadratowych.
-
Langaardsløkken
Oslo
Langaardsløkken to niewielki park miejski w Oslo, w dzielnicy Briskeby, tuż obok zabudowy śródmiejskiej. Zajmuje około 6 dekarów (czyli około 0,6 hektara) i jest jednym z tych zielonych zakątków, które łatwo odkryć przy okazji spaceru po okolicy, a trudno znaleźć w typowych przewodnikach. Dla osób lubiących spokojne, mało znane miejsca to ciekawy przystanek. Gdzie leży Langaardsløkken? Park znajduje się w Briskeby, w sąsiedztwie ulic Professor Dahls gate, Industrigata, Briskebyveien i Schives gate. Powstał w ogrodzie przy Professor Dahls gate 32, na terenie dawnej posiadłości Rolighed. Pozycja w środku zabudowanej dzielnicy sprawia, że to raczej osiedlowa oaza niż duży park rekreacyjny. Skąd nazwa parku? Nazwa pochodzi od Madsa Ellefa Langaarda, właściciela browaru, który w 1874 roku odziedziczył posiadłość Rolighed. W Oslo park bywa też nazywany Youngsparken lub Youngs hage, od nazwiska ostatniego prywatnego właściciela, zanim w 1964 roku teren przejęła gmina. W źródłach spotyka się także pisownię Langgaardsløkken, której używa m.in. miasto Oslo. Jak wygląda park? Park ma dwie wyraźnie różne części. Północna jest ogrodem w stylu renesansowym, którego korzenie sięgają XVIII wieku. Południowa to park krajobrazowy z okazałymi starymi drzewami. Taki podział czyni z niego ciekawy przykład tego, jak w jednym niewielkim miejscu zmieniały się ogrodowe mody. Na terenie stoi też zabytkowy budynek kręgielni. Jest to jedyna zachowana kręgielnia z tamtego okresu w Oslo, co dodaje miejscu wartości historycznej. Jak park ocalał? Pod koniec lat 80. XX wieku teren był zagrożony zabudową. Po przyjęciu w 1987 roku planu ochrony obszar odnowiono i udostępniono mieszkańcom. Park otwarto w 1994 roku, a dziś jest utrzymywany jako publiczna zieleń miejska. Dla kogo to miejsce? dla osób zainteresowanych historią Oslo i dawnych posiadłości, dla miłośników ogrodów, starych drzew i spokojnych spacerów, dla tych, którzy chcą odpocząć od ruchu w pobliskich ulicach Briskeby. Najczęstsze pytania Czy Langaardsløkken to duży park? Nie, ma około 6 dekarów, więc to niewielki park osiedlowy. Czy wstęp jest płatny? To park miejski, otwarty dla publiczności od 1994 roku. Dlaczego park ma kilka nazw? Oficjalna nazwa pochodzi od właściciela browaru Madsa Ellefa Langaarda, a nazwa potoczna, Youngsparken, od ostatniego prywatnego właściciela terenu. Co warto tam zobaczyć? Renesansowy ogród w północnej części, krajobrazową część z dużymi drzewami na południu oraz zabytkową kręgielnię. Od kiedy teren należy do miasta? Gmina przejęła posiadłość w 1964 roku. Czy Langaardsløkken ma inną nazwę? Tak, mieszkańcy mówią na niego także Youngs hage, czyli ogród Younga, od ostatniego prywatnego właściciela posiadłości przed przejęciem jej przez gminę. Czy park był kiedyś zagrożony? Tak, pod koniec lat 80. groziła mu zabudowa, ale po planie ochrony z 1987 roku odnowiono go i otwarto dla publiczności.
-
Skarpsnoparken
Oslo
Skarpsnoparken to niewielki miejski park w osloskiej dzielnicy Frogner, położony tuż za przystanią jachtową w zatoce Frognerkilen. Zieleń leży pomiędzy ulicą Drammensveien a linią kolejową Drammenbanen, a od północnego wschodu przylega do niej wzniesienie Gimlehøyden. To spokojne miejsce na krótki odpoczynek, zabawę z dziećmi i spacer nad fiordem. Co zobaczyć w Skarpsnoparken? Najbardziej rzucającym się w oczy elementem jest wielka topola w zachodniej części parku. Ma około 23 metrów wysokości, a średnica jej korony sięga mniej więcej 30 metrów. Przed drzewem stoi ławka, z której dobrze obserwować park w cieniu rozłożystych gałęzi. W parku znajduje się też plac zabaw z miejscem do gier w piłkę, więc to dobry przystanek dla rodzin. W południowo-zachodnim rogu przebiega przejście pod torami, które łączy park z nabrzeżem. Jak powstał park? Historia terenu zaczyna się w 1889 roku, kiedy gmina Oslo kupiła nieruchomość przy Drammensveien 88 oraz teren przystani promowej Skarpsno. W kolejnym roku dokupiono sąsiednią działkę pod numerem 84 i zdecydowano, że grunt zostanie przekształcony w park. Prace projektowe rozpoczęto w 1910 roku, a park urządzono w latach 1930–1934. Nazwę Skarpsno nadano mu w 1934 roku. Przystań promowa i dawna stacja Nazwa miejsca wiąże się z dawną przeprawą na półwysep Bygdøy. Przez długi czas promem, początkowo wiosłowym, kursował tu Elias Skarpsno wraz z synami. Prom parowy pojawił się dopiero w 1896 roku, a dla niego zbudowano pływające molo. W pobliżu działała także stacja Skarpsno na linii Drammenbanen, czynna od 1882 do 1973 roku. W 1914 roku w tej okolicy mieścił się morski dział Wystawy Jubileuszowej, otwarty dla zwiedzających od 15 maja do 11 października. Jak zaplanować wizytę? Park jest niewielki, dlatego najlepiej potraktować go jako przystanek w dłuższym spacerze po dzielnicy Frogner i wzdłuż zatoki Frognerkilen. Warto zajrzeć tu w ciepły dzień, gdy topola daje sporo cienia, a na placu zabaw spotkać można lokalne rodziny. Spokojne otoczenie, bliskość wody i ślady dawnej przeprawy promowej sprawiają, że miejsce ma własny, osiedlowy charakter, odmienny od tłocznych atrakcji centrum stolicy Norwegii. Najczęstsze pytania Gdzie leży Skarpsnoparken? W dzielnicy Frogner w Oslo, między ulicą Drammensveien a torami linii Drammenbanen, za przystanią w zatoce Frognerkilen. Co jest największą atrakcją parku? Okazała topola o wysokości około 23 metrów i koronie o średnicy około 30 metrów. Park ma także plac zabaw. Kiedy założono park? Teren kupiono w 1889 roku, projekt zaczęto w 1910, park urządzono w latach 1930–1934, a nazwę nadano w 1934 roku. Czy w pobliżu są inne zielone miejsca? Tak, sąsiaduje z nim park Frøyas have, a nad zatoką łatwo połączyć wizytę z dłuższym spacerem po okolicy. Czy wstęp jest płatny? Nie, to ogólnodostępny park miejski.
-
Klosterenga
Oslo
Klosterenga to park w Oslo, położony na styku dwóch dzielnic: Gamlebyen (Starego Miasta) i Grønland. Łączy zieleń, rzeźby i ślady miejskiej historii, a od centrum dzieli go zaledwie krótki spacer. Gdzie leży Klosterenga i jak ją znaleźć? Park rozciąga się wzdłuż pasa terenu między parkiem Grønlands (Botsparken) na zachodzie a wzgórzem Galgeberg na wschodzie. Od północy ogranicza go mur więzienia w Oslo, a od południa ulica Nonnegata i zabudowa po północnej stronie Schweigaards gate. Współrzędne wejścia to około 59,908° N, 10,776° E. Dojście z centrum na piechotę nie zajmuje wiele czasu, a okolica jest dobrze skomunikowana transportem miejskim. Dlaczego powstał? Park został założony w ramach miejskiego projektu mieszkaniowego i odnowy dzielnicy. Na początku lat 90. ta część wschodniego śródmieścia Oslo zmagała się z dużym ruchem samochodowym, problemami narkotykowymi i przemocą, wyludnianiem się oraz zamknięciem lokalnej szkoły. Inicjatywa „Miljøbyen Gamle Oslo" miała poprawić jakość życia mieszkańców, a zieleń i sztuka w przestrzeni publicznej stały się jej ważnym elementem. Co zobaczyć w parku? Park rzeźb. Znaczną część założenia tworzą rzeźby autorstwa norweskiego artysty Bårda Breivika, powstałe we współpracy z administracją dzielnicy Gamle Oslo. Prace rozmieszczono wzdłuż ścieżek, więc park działa trochę jak plenerowa galeria. Strumień Hovinbekken. Został w latach 20. XX wieku ujęty w rury, a latem 2023 roku ponownie wydobyto go na powierzchnię. Odsłonięty ciek wraca do krajobrazu parku. Boisko sportowe. Wschodnia część terenu znana była jako Oslo Sportsplads w latach 1894–1917. W 1894 i 1895 roku odbyły się tu międzynarodowe zawody lekkoatletyczne. Dziś miejsce nazywa się Klosterengen idrettsplass. Galgeberg. Wzgórze na wschodnim krańcu trasy parkowej, wygodny cel dla dłuższego spaceru. Najczęstsze pytania Czy wstęp jest płatny? Nie, to ogólnodostępny park miejski. Ile czasu potrzeba na zwiedzanie? Zwykle 30–60 minut spokojnego spaceru, dłużej, jeśli chcesz obejrzeć wszystkie rzeźby. Czy to dobre miejsce na odpoczynek? Tak, to zielony pas dla mieszkańców i turystów, którzy chcą odetchnąć od ruchu w centrum. Co jeszcze zobaczyć w okolicy? Gamlebyen, najstarszą część Oslo, oraz wielokulturowy Grønland z jego sklepami i kawiarniami. Dla kogo jest ten park? Dla miłośników sztuki w przestrzeni publicznej, historii miejskiej i spacerów poza głównymi trasami turystycznymi. Klosterenga pokazuje, jak zaniedbany fragment miasta może zyskać nowe życie dzięki zieleni, rzeźbie i przemyślanemu planowaniu. Warto zajrzeć tu w drodze między Grønland a Gamlebyen, zwłaszcza w ciepły dzień, gdy park pełen jest spacerowiczów, biegaczy i rodzin z dziećmi. Odwiedzając go, zobaczysz Oslo od mniej znanej, codziennej strony, z dala od nabrzeża i głównych deptaków. To dobry punkt na plan dnia obejmujący Stare Miasto i wschodnie dzielnice stolicy Norwegii, a także świetne tło do fotografii, szczególnie wiosną i wczesną jesienią, gdy drzewa są najbardziej kolorowe.
-
Kampen park
Oslo
Kampen park to miejski park na wzgórzu w oslońskiej dzielnicy Kampen, w starszej, wschodniej części norweskiej stolicy. Leży na stromym, najwyższym fragmencie okolicy, około 77 metrów nad poziomem morza, i zajmuje mniej więcej 36 dekarów, czyli niecałe 4 hektary. To zielony balkon nad drewnianą zabudową Kampen, dobry na spokojny spacer z dala od ścisłego centrum. Gdzie leży i jak wygląda Kampen park? Park otaczają ulice Økernveien i Ensjøveien od północy, tory kolejowe od wschodu, Sons gate od południa oraz Brinken od zachodu. Jest urządzony w stylu krajobrazowym, typowym dla miejskich parków z końca XIX wieku: z krętymi ścieżkami, tarasami i naturalnie ukształtowanym terenem, który wykorzystuje stromy stok zamiast z nim walczyć. Jaka jest historia parku? Teren dawniej należał do posiadłości Udsikten, która podlegała średniowiecznemu gospodarstwu Bergsløkken. Od 1780 roku wzgórze służyło jako plac ćwiczeń dla ochotniczej straży obywatelskiej Christianii (dawnej nazwy Oslo). W 1795 roku tę rolę przejęły Etterstad i St. Hanshaugen. Po rozbudowie miasta w 1878 roku okolica szybko się zabudowywała. W 1885 roku zabudowa sięgała już parku, który założono mniej więcej w tym czasie. W 1886 roku ukończono zbiornik wodny, a w 1890 roku powstał domek dozorcy stawu w stylu szwajcarskim, nazywany przez mieszkańców „Alpehytta”, czyli alpejską chatą. Park rozszerzono później aż do linii kolejowej do Gjøvik, a w latach 1937–1938 dobudowano plac zabaw, wiatę, brodzik i miejsce odpoczynku. Co zobaczyć w Kampen park? Rzeźba „Svømmeren” („Pływak”) autorstwa Andersa Svora, jedna z ozdób parku. Dawny domek dozorcy „Alpehytta”, od 1990 roku mieszczący przedszkole, więc w dzień bywa tu gwarno od dzieci. Dolny taras z dziecięcym parkiem, wyposażony w plac zabaw oraz grotę z płynącą wodą. Widoki na okoliczne dachy i ulice Kampen, szczególnie z wyżej położonych części parku. Dla kogo jest ten park? Kampen park najlepiej sprawdza się u rodzin z dziećmi, bo plac zabaw, grota z wodą i dolny taras tworzą sporą strefę zabaw. Docenią go także osoby, które chcą zobaczyć codzienne Oslo poza głównymi atrakcjami: okolica Kampen słynie z niskiej, drewnianej zabudowy i lokalnego klimatu. Park dobrze łączy się ze spacerem po dzielnicy oraz po sąsiednich Tøyen i Grünerløkka. Najczęstsze pytania Ile kosztuje wstęp do Kampen park? Park jest publiczny i otwarty, bez biletów. Zarządza nim miejska agencja Bymiljøetaten, która udostępnia też jego tereny do wynajęcia na wydarzenia. Czy Kampen park jest dobry dla dzieci? Tak. Znajdziesz tu plac zabaw, grotę z płynącą wodą i dziecięcy park na dolnym tarasie, a w dawnym domku dozorcy działa przedszkole. Jak duży jest park? Zajmuje około 36 dekarów (ok. 3,6 ha), więc obejście go zajmuje niewiele czasu, a układ stokowy sprawia, że spacer bywa bardziej wymagający, niż wskazywałaby sama wielkość. Czy park jest stary? Założono go w latach 80. XIX wieku, w okresie szybkiego rozwoju zabudowy po rozbudowie miasta w 1878 roku. Wcześniej, od 1780 roku, wzgórze służyło za plac ćwiczeń straży obywatelskiej. Dlaczego domek nazywa się „Alpehytta”? Zbudowany w 1890 roku dla dozorcy stawu, utrzymany jest w stylu szwajcarskim, co przypominało mieszkańcom alpejską chatę. Czy to dobry punkt na krótką przerwę w zwiedzaniu Oslo? Tak. Park oferuje zieleń, ławki do odpoczynku i widok na lokalną dzielnicę, a przy tym leży w mieście, więc nie wymaga wyprawy za miasto.
-
Iladalen Park
Oslo
Iladalen Park to park w dzielnicy Iladalen, w okręgu Sagene w Oslo. Zajmuje około 27,9 akra (nieco ponad 11 hektarów) i powstał w 1948 roku. Uchodzi za najlepiej zachowany w stolicy Norwegii park w stylu funkcjonalistycznym. Czym wyróżnia się Iladalen Park? Park jest sercem planowanego osiedla mieszkaniowego w Iladalen. Jego projekt cechuje prostota i rzeczowość: zamiast ozdobnych kompozycji liczy się czytelny układ, który służy mieszkańcom. To właśnie ta konsekwencja sprawia, że miejsce jest cenione jako przykład funkcjonalizmu w norweskiej architekturze krajobrazu. Jak powstało to miejsce? Gmina zaczęła wykupywać grunty w latach 20. XX wieku. Kompleksowy plan zlecono architektowi i naczelnemu planiście miasta, Haraldowi Halsowi. Plan zatwierdzono w 1929 roku i włączono do planu generalnego Wielkiego Oslo. Wcześniej, od lat 60. XIX wieku, teren zajmowały stawy lodowe Nord, które od 1912 roku prowadziła spółka handlująca węglem i drewnem opałowym. Zamknięto je około 1930 roku. Jak wygląda układ parku i zabudowy? Osiedle i park zaprojektowano jako zespół osiowy, będący przedłużeniem ulicy Stockfleths gate. Długie bloki przy Griffenfeldts gate i Colletts gate są przykładem tej koncepcji. Bloki wokół parku wznoszono w latach 1931–1958. Na północnym krańcu parku stoi kościół Iladalen z 1941 roku, zaprojektowany przez Ragnara Nilsena. Co zobaczyć i czym się zająć? Spacer wśród zieleni. Park to spokojne miejsce na odpoczynek w zabudowanej części miasta. Plac zabaw. W północnej części znajduje się plac zabaw, więc miejsce dobrze sprawdza się podczas wizyty z dziećmi. Rzeźba „Kalv". Przy placu zabaw stoi brązowa rzeźba „Kalv" (cielę) autorstwa Ørnulfa Basta, ustawiona w 1957 roku. Architektura. Warto spojrzeć nie tylko na zieleń, ale i na otaczającą park zabudowę z lat 30.–50. oraz kościół na jego krańcu. Najczęstsze pytania Gdzie leży Iladalen Park? W dzielnicy Iladalen, w okręgu Sagene w Oslo, w Norwegii. Współrzędne to około 59,9315 N, 10,7519 E. Kiedy powstał park? W 1948 roku, jako element planowanego osiedla w Iladalen, którego plan przyjęto w 1929 roku. Dlaczego park jest uznawany za wyjątkowy? Jest uważany za najlepiej zachowany w Oslo park w stylu funkcjonalistycznym, z prostym i rzeczowym projektem. Czy jest tu plac zabaw? Tak, w północnej części parku, wraz z rzeźbą „Kalv" Ørnulfa Basta z 1957 roku. Jaki kościół stoi przy parku? Kościół Iladalen z 1941 roku, autorstwa Ragnara Nilsena, na północnym końcu parku. Czy wstęp jest płatny? To miejski park osiedlowy, w opisach źródłowych nie ma wzmianki o opłatach za wejście. Podsumowanie Iladalen Park to dobry przystanek dla osób zainteresowanych historią urbanistyki i architekturą krajobrazu. Pokazuje, jak w Oslo zrealizowano ideę funkcjonalistycznego osiedla z zielonym centrum, w którym park i zabudowa tworzą jedną przemyślaną całość.
-
Myraløkka
Oslo
Myraløkka to park w dzielnicy Sagene w Oslo, położony w zagłębieniu terenu przypominającym amfiteatr. Z górnych partii roztacza się widok na centrum miasta i fiord. To spokojne, zielone miejsce w sąsiedztwie rzeki Akerselva, którego krajobraz ma wyraźnie przemysłowe korzenie. Czym jest Myraløkka? Myraløkka jest parkiem miejskim w obrębie gminy Oslo, w północnej części miasta. Wraz z Torshovparken należy do tych zielonych miejsc w Sagene, z których widać panoramę centrum i fiordu. Ukształtowanie terenu nie jest dziełem przypadku: dolina ma formę amfiteatru, ponieważ przez lata wybierano tu ogromne ilości gliny na potrzeby produkcji cegieł. Skąd ta forma doliny? Wzdłuż Akerselvy działało dawniej wiele cegielni, a ich praca miała charakter sezonowy. Glina wydobywana na tym terenie zostawiła po sobie zagłębienie, które dziś pełni funkcję parku. Dla zwiedzającego to ciekawa lekcja historii: łagodne zbocza, na których można usiąść, są pozostałością po dawnym przemyśle. Warsztaty Myrens verksted Z Myraløkką związana jest też historia zakładu Myrens verksted. Firma przeniosła się na to miejsce w Sagene i prowadziła tu działalność od 1854 do 1988 roku, kiedy całą produkcję przeniesiono do Lier. Był to więc przez ponad sto trzydzieści lat element przemysłowego krajobrazu doliny rzeki. Zabudowa u szczytu parku Na górze Myraløkki stoją budynki robotniczych mieszkań w stylu angielskim, ukończone w 1914 roku. Razem z zielenią tworzą charakterystyczne tło dla parku i przypominają o czasach, gdy okolica żyła z pracy w zakładach nad Akerselvą. Co robić na miejscu? Myraløkka od dawna jest popularnym miejscem zabaw dzieci, które dawniej chętnie się tu także kąpały. Dziś to przede wszystkim park do spaceru, odpoczynku na trawie i podziwiania widoku na miasto. Warto połączyć wizytę ze spacerem wzdłuż Akerselvy, rzeki o długości 9,8 km, która płynie od jeziora Maridalsvannet do Bjørvika. Jej dolina jest zagospodarowana tak, by chronić zarówno samą rzekę, jak i ślady wczesnej norweskiej industrializacji. Jak dojechać? Według informacji gminy Oslo do Sagene można dojechać autobusem linii 54 z centrum miasta. Przystanek Arendalsgata znajduje się tuż przy Myraløkce. Park leży też w pobliżu Grünerløkki, dzielnicy po wschodniej stronie rzeki, znanej z małych sklepów, parków i życia nocnego. Najczęstsze pytania Gdzie leży Myraløkka? W dzielnicy Sagene w Oslo, niedaleko rzeki Akerselva. Czy są stąd widoki na miasto? Tak, z Myraløkki widać centrum Oslo i fiord. Czy to miejsce ma związek z historią przemysłu? Tak. Amfiteatralna dolina powstała w wyniku wydobycia gliny na cegły, a w okolicy działał zakład Myrens verksted (1854–1988). Jak dojechać komunikacją miejską? Autobusem linii 54 do przystanku Arendalsgata. Czy w parku mogą bawić się dzieci? Myraløkka od dawna jest popularnym miejscem zabaw dla dzieci.
-
Stensparken
Oslo
Stensparken to park w Oslo, założony na wapiennym grzbiecie w pobliżu kościoła Fagerborg. Wzniesienie tworzą dwa pagórki, Korpehaugen i Blåsen, a historia terenu jest bardziej burzliwa, niż sugeruje dzisiejszy spokojny wygląd zieleńca. Gdzie leży Stensparken? Park znajduje się w Oslo, w sąsiedztwie kościoła Fagerborg, na wapiennym wzgórzu. Nie należy go mylić ze znacznie bardziej znanym parkiem St. Hanshaugen. To dwa odrębne miejsca, choć oba są częścią miejskiej sieci zieleni stolicy Norwegii. Stensparken jest mniejszym, lokalnym zakątkiem, który docenią przede wszystkim osoby szukające krótkiej przerwy od miejskiego ruchu albo zainteresowane historią dzielnic Oslo. Skąd wzięła się nazwa? Nazwę Stensparken wzgórze otrzymało w 1891 roku. Pochodzi ona od gospodarstwa Sten, które istniało na tym terenie. Wcześniej miejsce nazywano Natmandshaugen. Określenie to nawiązywało do pracownika, który w latach dwudziestych XIX wieku osiedlił się na wzgórzu i trudnił się wywozem nieczystości. Zmiana nazwy w końcu XIX wieku szła w parze z przekształcaniem okolicy w publiczną zieleń. Jak wyglądała historia tego miejsca? Według opisu miasta Oslo teren był kolejno gospodarstwem, fabryką zapałek, cmentarzem oraz wysypiskiem odpadów dla stolicy. Dopiero później zaczęto go porządkować jako park. Pierwsze prace urządzeniowe ruszyły około 1890 roku i były finansowane przez Kristiania Brændevinssamlag. Zakończono je mniej więcej w 1900 roku, jednak projekt nie został wtedy w pełni dokończony. Ostateczny kształt park uzyskał dopiero w latach trzydziestych XX wieku. Ta zmienna przeszłość sprawia, że Stensparken jest dobrym przykładem tego, jak w Oslo przez dziesięciolecia zamieniano tereny przemysłowe i użytkowe w ogólnodostępne miejsca wypoczynku. Wapienne podłoże i ukształtowanie terenu z dwoma pagórkami nadal wyróżniają to miejsce na tle płaskich fragmentów okolicy. Co warto wiedzieć przed wizytą? Park jest miejską zielenią, utrzymywaną przez gminę Oslo, więc informacje o aktualnych zasadach korzystania warto sprawdzić na stronie miasta. Dobrze łączy się go ze spacerem po okolicy kościoła Fagerborg. Jeśli planujesz dłuższy odpoczynek w zieleni, w pobliżu leży też St. Hanshaugen, najstarszy park komunalny Oslo, który można odwiedzić podczas tej samej wycieczki. Najczęstsze pytania Czy Stensparken to to samo co St. Hanshaugen? Nie. To dwa osobne parki w Oslo. St. Hanshaugen jest większy i starszy, a Stensparken leży na wapiennym wzgórzu przy kościele Fagerborg. Skąd pochodzi nazwa parku? Od gospodarstwa Sten. Nazwa weszła w użycie w 1891 roku, a wcześniej wzgórze znano jako Natmandshaugen. Co mieściło się tu przed powstaniem parku? Według miasta Oslo kolejno gospodarstwo, fabryka zapałek, cmentarz i miejsce składowania odpadów. Kiedy park został ukończony? Prace zaczęły się około 1890 roku i zakończono je około 1900, lecz bez pełnego dokończenia projektu. Park ukształtowano ostatecznie w latach trzydziestych XX wieku. Które pagórki tworzą wzgórze? Korpehaugen i Blåsen, położone na wapiennym grzbiecie. Stensparken to miejsce dla tych, którzy lubią poznawać mniej oczywiste zakątki miasta i dowiadywać się, jak zwykłe osiedlowe wzgórze przeszło drogę od wysypiska do parku.
-
Birkebeineren Ski Stadium
Lillehammer
Birkebeineren Ski Stadium to stadion biegów narciarskich i biathlonu położony na wzgórzach nad Lillehammer w Norwegii. Obiekt powstał na Zimowe Igrzyska Olimpijskie 1994 i do dziś jest jednym z najważniejszych miejsc zimowego sportu w tej części kraju. Leży około 3 km od centrum miasta, na wysokości 485 m n.p.m. Dlaczego warto tu przyjechać? Stadion to żywy kawałek historii olimpijskiej, a jednocześnie miejsce, w którym zwykli turyści mogą sami wejść na trasy, po których biegali zawodnicy. Atmosfera jest typowo norweska: dużo przestrzeni, las, ludzie na nartach lub, latem, na rolkach i rowerach. Jak wygląda obiekt? Kompleks ma dwie osobne areny: jedną do biegów narciarskich, drugą do biathlonu. Trybuny pierwszej mogą pomieścić 31 tysięcy widzów, drugiej 13,5 tysiąca. Budowa na potrzeby igrzysk kosztowała 83,6 mln koron norweskich. Po olimpiadzie stadion gościł też Zimowe Igrzyska Paraolimpijskie 1994, czyli narciarstwo klasyczne i biathlon osób z niepełnosprawnościami. Jakie wydarzenia się tu odbyły? Po igrzyskach własność przejęło miejskie Lillehammer Olympiapark. Od tego czasu odbył się tu jeden turniej Pucharu Świata w biathlonie, trzy w biegach narciarskich oraz dziewięć w kombinacji norweskiej. Skoki do kombinacji rozgrywano na pobliskiej skoczni Lysgårdsbakkene. W 2016 roku stadion był areną Zimowych Igrzysk Młodzieży. Co można robić na miejscu? Zimą główną atrakcją jest oświetlona pętla o długości około 5 km, czynna wieczorami, zwykle do godziny 22. Godziny warto sprawdzić przed wyjazdem. Stadion łączy się z bardzo rozbudowaną siecią tras biegowych, a dla ambitnych istnieje także wymagająca olimpijska trasa na 50 km. Początkujący znajdą płaski teren w pobliżu stadionu. Latem obiekt nie zasypia. Działa tu całoroczny kompleks biathlonowy, a asfaltowa trasa do nart rolkowych o długości 6,3 km służy do treningów i zawodów. Okolice nadają się także do spacerów, biegania, jazdy rowerem terenowym i gier zespołowych. Najczęstsze pytania Gdzie leży stadion i jak dojechać? Adres to Sjøsetervegen 29, 2618 Lillehammer, około 3 km od centrum. Dojazd prowadzi drogą Sjøsetervegen, a przy stadionie stoją oznakowania. Czy stadion jest otwarty latem? Tak, teren i trasy są dostępne przez cały rok i służą do spacerów, biegania, jazdy rowerem czy nart rolkowych. Czy trzeba być zawodowcem, żeby tu pojeździć? Nie. Obok stadionu jest płaski, łatwy teren dla początkujących, a bardziej zaawansowani mogą wybrać dłuższe trasy. Jakie wydarzenia tu rozgrywano? Igrzyska Olimpijskie i Paraolimpijskie 1994, zawody Pucharu Świata w biathlonie, biegach i kombinacji norweskiej oraz Zimowe Igrzyska Młodzieży 2016. Kto zarządza obiektem? Po igrzyskach 1994 własność przeszła na miejskie Lillehammer Olympiapark.
-
Holmenkollen National Arena
Oslo
Holmenkollen National Arena to kompleks narciarski w Oslo, w dzielnicy Holmenkollen na wzgórzach nad miastem. Skupia w jednym miejscu skocznie, stadion biegowy i strzelnicę biathlonową, a jego historia sięga końca XIX wieku. To jedno z najważniejszych miejsc zimowych sportów w Norwegii i obowiązkowy punkt dla każdego, kto interesuje się narciarstwem. Co znajduje się na terenie obiektu? Arena składa się z kilku części. Największa to duża skocznia Holmenkollbakken, widoczna z wielu punktów Oslo. Obok działa skocznia normalna Midtstubakken. Całość uzupełnia stadion do biegów narciarskich oraz strzelnica, na której rozgrywane są zawody biathlonowe. Dzięki temu w jednym miejscu odbywają się konkurencje skoków, biegów, kombinacji norweskiej i biathlonu. Dlaczego to miejsce jest tak znane? Od 1892 roku odbywa się tu coroczny Holmenkollen Ski Festival. Impreza wchodzi w skład cykli Pucharu Świata w skokach narciarskich, biegach narciarskich i kombinacji norweskiej. Co roku rozgrywane są tu również zawody biathlonowego Pucharu Świata. Dla norweskich kibiców to tradycyjne święto zimy, które przyciąga tłumy na trybuny i wzdłuż tras. Arena gościła także zawody najwyższej rangi. W 1952 roku odbyły się tu Zimowe Igrzyska Olimpijskie, a mistrzostwa świata w narciarstwie klasycznym organizowano w latach 1930, 1966, 1982 i 2011. Niewiele obiektów na świecie może pochwalić się taką listą wydarzeń. Muzeum w skoczni W bryle skoczni mieści się Muzeum Narciarstwa Holmenkollen, założone w 1923 roku i opisywane jako najstarsze muzeum narciarskie na świecie. Opowiada o około czterech tysiącach lat historii nart, a w zbiorach znajdują się także przedmioty związane z wyprawami polarnymi. Wizyta pozwala zrozumieć, dlaczego narciarstwo jest w Norwegii czymś więcej niż sportem. Jak zaplanować wizytę? Holmenkollen leży na obrzeżach stolicy, wyżej niż centrum, więc warto zaplanować dojazd z miejskiej komunikacji i uwzględnić krótki spacer pod górę. Z okolicy skoczni roztacza się widok na Oslo i fiord, a najlepszą pogodę na zdjęcia zwykle daje dzień bez mgły. Zimą można trafić na zawody lub treningi, latem obiekt jest popularnym celem wycieczek. Aktualne godziny otwarcia, ceny biletów i program zawodów sprawdź przed wyjazdem na oficjalnych stronach obiektu. Najczęstsze pytania Gdzie leży Holmenkollen National Arena? W Oslo, w dzielnicy Holmenkollen, na wzgórzu nad centrum miasta. Czy odbywały się tu igrzyska olimpijskie? Tak, Zimowe Igrzyska Olimpijskie w 1952 roku. Kiedy rozgrywany jest Holmenkollen Ski Festival? Co roku, a jego tradycja sięga 1892 roku. Zawody wchodzą w skład Pucharu Świata w skokach, biegach i kombinacji norweskiej. Czy w obiekcie jest muzeum? Tak, Muzeum Narciarstwa Holmenkollen, założone w 1923 roku, mieści się w obrębie skoczni. Jakie dyscypliny można tu zobaczyć? Skoki narciarskie, biegi narciarskie, kombinację norweską i biathlon.
-
Østfoldbadet
Askim
Østfoldbadet to kryty aquapark w Askim, w południowo-wschodniej Norwegii, w gminie Indre Østfold. Ośrodek został oficjalnie otwarty 16 grudnia 2000 roku i od tamtej pory służy zarówno rodzinom szukającym zabawy w wodzie, jak i osobom, które przychodzą tu pływać albo odpocząć w saunie. To jedno z najważniejszych miejsc rekreacji w regionie Østfold. Co to za miejsce i skąd się wzięło? Budowa ruszyła 31 sierpnia 1999 roku, a zakończyła się w grudniu 2000 roku. Całość powstała więc w nieco ponad rok. Obiekt leży w samym centrum Askim, dzięki czemu łatwo połączyć wizytę z krótkim spacerem po miasteczku. Askim jest niewielkim ośrodkiem nad rzeką Glomma, położonym około 40 kilometrów na południowy wschód od Oslo, a sąsiedztwo stacji kolejowej na linii Østfoldbanen ułatwia dojazd bez samochodu. Jakie baseny i atrakcje czekają na gości? Kompleks ma w sumie kilkanaście stref wodnych. Do dyspozycji są dwa 25-metrowe baseny sportowe, basen z falami o wysokości około 80 centymetrów, a także kanał z nurtem, opisywany jako jeden z najmocniejszych w Norwegii. Miłośnicy adrenaliny znajdą trzy zjeżdżalnie o długości 30, 62 i 76 metrów. W basenie zamontowano również ściankę wspinaczkową, a w ofercie jest wieża do skoków. W części odpoczynkowej są dwa baseny z wodą o temperaturze 34 stopni, baseny terapeutyczne, jacuzzi, sauny i łaźnia parowa. Na dachu działa zewnętrzny basen do masażu wodnego, a latem otwierane są dwa baseny na świeżym powietrzu. Czy to dobre miejsce dla dzieci? Tak. Dla najmłodszych przygotowano osobny basen dziecięcy, a falowy basen i zjeżdżalnie sprawdzają się u starszych dzieci i nastolatków. Obiekt organizuje też pakiety urodzinowe, więc bywa wybierany na dziecięce przyjęcia. Gdzie coś zjeść i co jeszcze zrobić? Na miejscu działa kafeteria, w której można zjeść po kąpieli. Jest także siłownia, dlatego z obiektu korzystają również osoby, które łączą trening z pływaniem. Na co zwrócić uwagę przed wizytą? Opinie gości są zróżnicowane: pojawiają się wzmianki, że zjeżdżalnie bywają czasowo zamknięte, a czystość mogłaby być lepsza. Warto więc sprawdzić aktualny stan atrakcji przed przyjazdem. Najczęstsze pytania Kiedy otwarto Østfoldbadet? Oficjalne otwarcie odbyło się 16 grudnia 2000 roku. Czy są tu zjeżdżalnie? Tak, trzy: o długości 30, 62 i 76 metrów. Czy jest strefa relaksu? Tak: sauny, łaźnia parowa, jacuzzi, ciepłe baseny i zewnętrzny basen do masażu na dachu. Czy obiekt jest odpowiedni dla małych dzieci? Tak, ma osobny basen dla dzieci. Gdzie to jest? W centrum Askim, w gminie Indre Østfold, w Norwegii. Aktualne godziny i ceny warto sprawdzić na oficjalnej stronie obiektu przed wizytą.
-
Svinviks arboretum
Surnadal
Svinviks arboretum to ogród botaniczny w gminie Surnadal, w regionie Møre og Romsdal w środkowej Norwegii. Leży w osłoniętym miejscu nad fiordem Todalsfjorden, między stromymi górami, i jest znany przede wszystkim z kolekcji różaneczników oraz drzew iglastych. Dziś to ogród muzealny, otwarty dla zwiedzających w sezonie letnim. Jak powstał ogród w Svinviku? Historia zaczęła się w 1943 roku. Małżeństwo Anne i Halvor Svinvikowie zaczęło wtedy przekształcać swoje małe gospodarstwo Gjengstøa w miejscowości Svinvika w ogród z rzadkimi roślinami. Halvor Svinvik (1894–1976) był sadownikiem i od lat interesował się roślinami z innych części świata, zwłaszcza rododendronami i drzewami iglastymi. Większość roślin wyhodował z nasion, które dostawał od znajomych z zagranicy. Anne Svinvik, pochodząca z Bjugn, również mocno angażowała się w prowadzenie ogrodu. W latach 60. XX wieku kolekcja należała do największych prywatnych zbiorów roślin w Norwegii. W 1971 roku małżonkowie przekazali ogród wraz z roślinami muzeum naukowemu w Trondheim (Vitenskapsmuseet). Od 2010 roku właścicielem jest gmina Surnadal, a ogrodem zarządza Nordmøre museum jako ogrodem muzealnym. Miejsce jest też pamiątką po obojgu założycielach. Jakie rośliny można tu zobaczyć? Zbiory obejmują według różnych źródeł około 200 gatunków i odmian drzew iglastych oraz kilkaset gatunków i odmian rododendronów. Podawane liczby się różnią: spotyka się wartość około 450, a w innym źródle około 375 odmian rododendronów, więc warto traktować je orientacyjnie. Oprócz tego w ogrodzie rosną liczne drzewa liściaste, krzewy ozdobne, byliny w rabatach oraz drzewa owocowe. Dawny sad Svinvików to część dawnego gospodarstwa. Szczególną ciekawostką jest odporny rododendron z grupy Rhododendron brachycarpum Tiegerstedtii. Czuje się tu tak dobrze, że siewki pojawiają się samorzutnie na pniach drzew i na porośniętych mchem kamieniach. Kiedy jechać do Svinviks arboretum? Najlepszy czas to wiosna i początek lata, gdy kwitną różaneczniki, a ogród bywa wtedy najbardziej oblegany. Ogród jest otwarty dla publiczności w sezonie letnim, mniej więcej od maja do początku sierpnia. Terminy mogą się zmieniać, dlatego przed wyjazdem sprawdź aktualne informacje na stronie Nordmøre museum. Co jeszcze warto wiedzieć? W sezonie oferowane są zwiedzanie z przewodnikiem oraz kawiarnia z ogródkiem. Ogród leży przy drodze krajowej 671 w kierunku doliny Todalen, w głębi regionu Nordmøre. To dobry przystanek podczas podróży przez dolinę Sunndalen i okolice Surnadal, szczególnie dla osób lubiących botanikę, fotografię roślin i spokojne spacery wśród zieleni. Najczęstsze pytania Gdzie znajduje się Svinviks arboretum? W gminie Surnadal, nad fiordem Todalsfjorden, w regionie Møre og Romsdal w Norwegii. Kto założył ogród? Anne i Halvor Svinvikowie, którzy zaczęli go tworzyć w 1943 roku na swoim gospodarstwie. Kto zarządza ogrodem dzisiaj? Właścicielem jest gmina Surnadal, a prowadzi go Nordmøre museum. Czy ogród jest otwarty cały rok? Nie, zwiedzanie jest możliwe w sezonie letnim, mniej więcej od maja do sierpnia. Co jest tu największą atrakcją? Kolekcja różaneczników, zwłaszcza w czasie kwitnienia, oraz zbiór drzew iglastych.
-
Bergen Museum Garden
Bergen
Bergen Museum Garden (Muséhagen) to ogród botaniczny w centrum Bergen, tuż obok budynków Muzeum Uniwersyteckiego. Jest jednym z trzech ogrodów botanicznych należących do Uniwersytetu w Bergen i jednym z najspokojniejszych zielonych zakątków w śródmieściu. Wstęp jest bezpłatny. Jak powstał ogród? Ogród otwarto dla publiczności 4 maja 1898 roku. Miał być żywym przedłużeniem wystaw muzealnych: tym, co w salach pokazywano w gablotach, tu można było zobaczyć rosnące. Projekt przypisuje się Jørgenowi Brunchorstowi, pierwszemu botanikowi Muzeum w Bergen. Chciał on zgromadzić rodzime gatunki norweskie oraz pokazać rośliny pogrupowane systematycznie, według rodzin. Rośliny rozmieszczono w rabatach o swobodnych, organicznych kształtach, w stylu angielskiego parku krajobrazowego, a rabaty obramowały łagodnie wijące się ścieżki. Pierwotny plan się nie zachował, ale ogólny układ widać na mapie z księgi jubileuszowej muzeum z 1900 roku. W 2013 roku ogród wpisano na listę obiektów chronionych. Co zobaczyć w ogrodzie? Stary Ogród (Gamlehagen) – część, która zachowała najwięcej z dawnego charakteru, z krętymi alejkami i systematycznie ułożonymi grupami roślin. Rośliny iglaste – systematyczną kolekcję otwierają iglaki, wśród nich araukaria, metasekwoja, cryptomeria japońska oraz dwa bardzo stare cisy. Ogród skalny – miejsce roślin lubiących ciepło oraz kamelii, co w zachodniej Norwegii, o łagodnym i wilgotnym klimacie, robi wrażenie. Ogród wodny – założony w 1931 roku z inicjatywy botanika R. Nordhagena; wyraźnie różni się od pierwotnego założenia ogrodu. Palmiarnia – szklarnię kupiono jako zestaw konstrukcyjny w Brzegu (wówczas w Niemczech, dziś w Polsce). Był to dar kupca z Bergen, Conrada Mohra. Otwarto ją w 1901 roku. Czy ogród jest wart odwiedzenia? Tak, zwłaszcza jeśli lubisz połączenie historii i przyrody. To miejsce na godzinę spaceru przy zwiedzaniu centrum, dobre na przerwę między muzeami. Ogród dobrze pasuje do wizyty w sąsiednim Muzeum Uniwersyteckim, bo od początku był z nim powiązany. Najczęstsze pytania Czy wstęp do ogrodu jest płatny? Nie, ogród jest dostępny bezpłatnie. Gdzie leży ogród? W centrum Bergen, przy Muzeum Uniwersyteckim, w rejonie Muséplass. Kiedy powstał? Został otwarty 4 maja 1898 roku. Czy to jedyny ogród botaniczny Uniwersytetu w Bergen? Nie. Uniwersytet prowadzi trzy ogrody botaniczne. Pozostałe to Arboretum i Ogród Botaniczny w Milde, położone około 23 km na południe od centrum miasta. Czy ogród jest zabytkiem? Tak, w 2013 roku został objęty ochroną konserwatorską. Dla kogo? Dla miłośników botaniki, fotografów i osób szukających cichej przerwy w mieście. Rodziny z dziećmi także znajdą tu dużo miejsca na spokojny spacer wśród drzew, wody i starych szklarni. Dobrze zaplanować wizytę na wiosnę lub lato, gdy rabaty i ogród skalny wyglądają najlepiej, choć sam ogród można odwiedzać przez cały rok.
-
Arctic-alpine Botanic Garden
Tromsø
Arctic-alpine Botanic Garden w Tromsø to ogród botaniczny uznawany za najdalej na północ położony ogród botaniczny na świecie. Leży w północnej Norwegii, a prowadzi go Muzeum Uniwersytetu w Tromsø. Otwarto go w 1994 roku, a wstęp jest bezpłatny. Co to za miejsce? Ogród powstał na terenie, na którym dawniej stało stare gospodarstwo. Dziś pokazuje rośliny arktyczne i alpejskie z różnych zakątków półkuli północnej. Zebrano je w kilkudziesięciu kolekcjach tematycznych, ułożonych według regionów świata o chłodnym klimacie. Są wśród nich rośliny ze Svalbardu, Himalajów i Ameryki Południowej. Różne źródła podają różną liczbę kolekcji, ale zgodnie mówią o tysiącach gatunków. Ogród należy do uniwersyteckiego muzeum, więc jest jednocześnie miejscem dla badaczy i dla zwykłych zwiedzających. Ciekawostką jest to, że w tak surowym klimacie rośnie tu wiele gatunków kojarzonych z odległymi górami. Co warto zobaczyć? Jedną z największych atrakcji jest błękitny mak tybetański, który rośnie w himalajskiej części ogrodu i kwitnie pod koniec czerwca. Warto zajrzeć też do kolekcji z Ameryki Południowej i do roślin ze Svalbardu, bo pokazują, jak różne rośliny radzą sobie z zimnem. Na terenie stoi również kawiarnia w rekonstrukcji domu Hansine Hansen. To dobre miejsce, żeby odpocząć po spacerze alejkami. Dla kogo jest ta wizyta? Ogród sprawdzi się podczas spaceru dla każdego, kto lubi przyrodę i botanikę, a także dla osób szukających spokojnej przerwy w zwiedzaniu miasta. Brak opłaty za wstęp sprawia, że można wejść na krótki spacer bez planowania. Warto zabrać wygodne buty, bo alejki prowadzą przez zróżnicowany teren, a pogoda na dalekiej północy potrafi szybko się zmienić. Kiedy jechać? Najlepiej odwiedzać ogród w sezonie wegetacyjnym. Według serwisu VisitNorway zwykle jest otwarty od maja do października, zależnie od warunków śnieżnych, a zimą zamknięty. Atlas Obscura opisuje go jako miejsce bez bramy i bez ograniczeń wejścia. Ponieważ informacje się różnią, przed zimową wizytą lepiej sprawdzić aktualny stan na miejscu. Jak dojechać? Z centrum Tromsø można dojechać autobusem linii 20 do Planetarium Zorzy Polarnej. Stamtąd to krótki, przyjemny spacer przez las do ogrodu. Pieszo z centrum miasta zajmuje to około 40 minut. Najczęstsze pytania Czy to naprawdę najbardziej wysunięty na północ ogród botaniczny? Tak, jest powszechnie opisywany jako najdalej na północ położony ogród botaniczny na świecie. Leży na szerokości około 69,7 stopnia północnej. Kto prowadzi ogród? Muzeum Uniwersytetu w Tromsø. Czy wstęp jest płatny? Nie, wejście jest bezpłatne. Kiedy zakwita mak tybetański? Zwykle pod koniec czerwca. Czy jest tu gdzie zjeść? Tak, na terenie działa kawiarnia w rekonstrukcji dawnego gospodarstwa Hansine Hansen. Czy ogród jest otwarty zimą? Zimą ogród bywa zamknięty. Najpewniejszy czas na wizytę to miesiące od maja do października.
-
Bergen Arboretum and Botanical Garden, Milde
Bergen
Arboretum i Ogród Botaniczny w Bergen to dwa sąsiadujące ze sobą ogrody w miejscowości Milde, około 23 km na południe od centrum Bergen, w dzielnicy Ytrebygda. Oba należą do ogrodów uniwersyteckich Uniwersytetu w Bergen i można je zwiedzić podczas jednej wycieczki. Czy wstęp jest płatny i kiedy można przyjechać? Wstęp do obu ogrodów jest bezpłatny. Tereny na świeżym powietrzu są otwarte przez cały rok, więc spacer jest możliwy o każdej porze, choć wygląd ogrodów mocno zmienia się wraz z sezonem. Największe wrażenie robi kwitnienie, między innymi rozległej kolekcji piwonii w ogrodzie botanicznym oraz różaneczników w arboretum. Co zobaczyć w Arboretum? Arboretum zostało oficjalnie otwarte w 1971 roku. Podczas uroczystości następca tronu, książę Harald, zasadził 27 maja tak zwany królewski dąb. Dziś to duża żywa kolekcja drzew i krzewów, zarówno norweskich, jak i pochodzących z innych części świata. Arboretum znane jest z rododendronów, wrzosowiska oraz Rosarium, czyli największej w Norwegii kolekcji róż. To dobre miejsce na długi spacer wśród roślin, które rzadko spotyka się razem w jednym miejscu. Co zobaczyć w Ogrodzie Botanicznym? Ogród botaniczny Uniwersytetu w Bergen powstał w Milde w 1996 roku i zajmuje około 7 hektarów. Przeważają w nim rośliny zielne, a kolekcje ułożono w tematyczne sekcje. Są wśród nich Ogród Roślin Użytkowych, Ogród Japoński oraz Ogród Alpejski. Ogród służy badaniom naukowym i edukacji, a także ochronie zagrożonych gatunków roślin, dlatego poza walorami krajobrazowymi pełni też ważną funkcję naukową. Jak dojechać z Bergen? Z centrum Bergen można dojechać autobusem linii 53, który kursuje przez stację Bybanen (lekką kolej miejską) i Birkelandsskiftet. Dla Ogrodu Botanicznego wysiądź na przystanku Milde snuplass, a dla Arboretum na przystanku Fana folkehøgskole. Jeśli jedziesz samochodem, skorzystasz z bezpłatnych parkingów w Dalsmyra, Mildevågen oraz przy Vågelva. Najczęstsze pytania Czy trzeba kupić bilet? Nie, wstęp do Arboretum i Ogrodu Botanicznego jest bezpłatny. Czy ogrody są otwarte zimą? Tereny zewnętrzne są dostępne przez cały rok. Czy da się zobaczyć oba ogrody jednego dnia? Tak, leżą obok siebie w Milde, więc łatwo połączyć je w jedną wizytę. Gdzie zaparkować? Bezpłatne parkingi znajdują się w Dalsmyra, Mildevågen oraz przy Vågelva. Jak dojechać bez samochodu? Autobusem linii 53 z Bergen, z przystankami Milde snuplass (ogród botaniczny) i Fana folkehøgskole (arboretum). Co warto zobaczyć w pierwszej kolejności? Jeśli lubisz kwiaty, szukaj piwonii, róż w Rosarium i różaneczników. Ciekawi roślin z innych krajów mogą zajrzeć do Ogrodu Japońskiego i Ogrodu Alpejskiego. Dla kogo to miejsce? Ogrody w Milde sprawdzą się dla osób lubiących spokojny spacer, miłośników roślin, fotografów oraz rodzin, które szukają darmowej atrakcji poza miastem. Ponieważ część kolekcji ma charakter naukowy, to także ciekawa okazja, by zobaczyć, jak uniwersytet łączy badania, edukację i ochronę przyrody z udostępnieniem terenu zwiedzającym. Warto zaplanować kilka godzin, by spokojnie obejść oba ogrody, zwłaszcza w sezonie kwitnienia, kiedy kolory roślin są najbardziej intensywne, a spacer między oboma ogrodami staje się prawdziwą przyjemnością.
-
Oslo Botanical Garden
Oslo
Ogród Botaniczny w Oslo (Botanisk hage) to uniwersyteckie arboretum i ogród roślin w dzielnicy Tøyen, kilka minut od centrum stolicy Norwegii. Działa od 1814 roku i jest uznawany za najstarszy ogród botaniczny w kraju. Prowadzi go Uniwersytet w Oslo, a od 1999 roku jest częścią Muzeum Historii Naturalnej. Jak powstał ogród w Tøyen? Posiadłość Tøyen należała wcześniej do kilku właścicieli. W 1812 roku duńsko-norweski król przekazał ją uniwersytetowi, a dwa lata później założono tu ogród botaniczny. Na ogród przeznaczono tylko niewielką część dawnego majątku, a z czasem teren był rozbudowywany. Dzięki temu miejsce łączy dziś funkcję naukową z parkiem, w którym spacerują mieszkańcy i turyści. Co zobaczyć na terenie ogrodu? Zbiory obejmują około 35 tysięcy roślin, należących do mniej więcej 7,5 tysiąca gatunków. Są wśród nich rośliny z różnych stref klimatycznych, uporządkowane tematycznie w osobnych częściach ogrodu. To dobre miejsce, by zobaczyć, jak wiele gatunków da się uprawiać w chłodnym, północnym klimacie. Dużą atrakcją są szklarnie. Palmiarnia pochodzi z 1868 roku, a Victoria House z 1876 roku. W obu rosną egzotyczne rośliny z odległych części świata. W Palmiarni znajduje się także Sala Ewolucji, która pokazuje, jak zmieniały się gatunki roślin na przestrzeni dziejów. Według dostępnych informacji wejście do obu szklarni jest bezpłatne, a godziny otwarcia są zbliżone do godzin pracy samego ogrodu. Czy na terenie jest muzeum lub zabytkowy budynek? Na terenie ogrodu stoi dwór Tøyen, najstarszy budynek uniwersytetu. Jego główne skrzydło to prawdopodobnie najstarszy drewniany budynek w szerszym rejonie Oslo. Obecnie mieści się w nim kawiarnia oraz wystawy czasowe. Ogród sąsiaduje też z kompleksem Muzeum Historii Naturalnej. Muzeum Botaniczne, założone w 1863 roku, zostało włączone do ogrodu w 1975 roku, a w 1999 roku ogród połączono z kilkoma instytutami muzealnymi w jedną instytucję. Dla kogo jest to miejsce? Ogród sprawdzi się podczas krótkiego, spokojnego spaceru między zwiedzaniem miasta, a także na dłuższą wizytę dla osób zainteresowanych botaniką. Dobrze nadaje się dla rodzin z dziećmi, fotografów roślin i osób, które chcą połączyć wizytę w ogrodzie ze zwiedzaniem muzeum historii naturalnej. Położenie w Tøyen, na wschód od centrum, pozwala dojechać komunikacją miejską lub dojść pieszo. Najczęstsze pytania Kiedy założono Ogród Botaniczny w Oslo? W 1814 roku. To najstarszy ogród botaniczny w Norwegii. Ile roślin rośnie w ogrodzie? Około 35 tysięcy roślin z około 7,5 tysiąca gatunków. Czy wejście do szklarni jest płatne? Według dostępnych informacji Palmiarnia i Victoria House są bezpłatne. Przed wizytą warto sprawdzić aktualne godziny otwarcia na stronie muzeum. Co jeszcze jest na terenie ogrodu? Zabytkowy dwór Tøyen z kawiarnią i wystawami czasowymi oraz sąsiedztwo Muzeum Historii Naturalnej. Kto prowadzi ogród? Uniwersytet w Oslo, w ramach Muzeum Historii Naturalnej.
-
Oslo Spektrum
Oslo
Oslo Spektrum to wielofunkcyjna hala widowiskowo-sportowa w samym centrum Oslo. Od grudnia 1990 roku przyjmuje koncerty, imprezy sportowe, targi i konferencje, a dla wielu odwiedzających stolicę Norwegii jest pierwszym dużym obiektem, który widzą po wyjściu z dworca. Gdzie leży Oslo Spektrum i jak tam dojechać? Hala stoi we wschodniej części śródmieścia, tuż obok Dworca Centralnego (Oslo S). W najbliższym sąsiedztwie znajdują się też terminal autobusów dalekobieżnych i regionalnych, węzeł komunikacji miejskiej Jernbanetorget oraz międzynarodowe terminale promowe. Dzięki temu na wydarzenie można dotrzeć pociągiem, autobusem, tramwajem, metrem albo promem, bez samochodu i bez dłuższego spaceru. Współrzędne obiektu to około 59,913 N, 10,755 E. Kiedy powstała hala i do czego miała służyć? Arena została otwarta w grudniu 1990 roku. Właścicielem i operatorem była spółka Nova Spektrum, wcześniej działająca jako Norges Varemesse, czyli norweskie centrum targowe. Pierwotnie planowano, że hala stanie się domem dla drużyn hokejowych Vålerenga i Furuset. Obie po kilku latach zrezygnowały jednak z rozgrywania tu meczów. Obiekt od początku był projektowany jako uniwersalny, więc brak stałych lokatorów nie zmienił jego roli w życiu miasta. Jakie wydarzenia odbywają się w Oslo Spektrum? Hala gości koncerty artystów z kraju i zagranicy, musicale, imprezy sportowe, konferencje oraz targi. Jest też znana jako miejsce corocznego Koncertu Pokojowej Nagrody Nobla, który towarzyszy wręczeniu nagrody w Oslo. W 1996 roku arena była gospodarzem Konkursu Piosenki Eurowizji. To właśnie połączenie wydarzeń kulturalnych, sportowych i biznesowych sprawia, że kalendarz imprez bywa bardzo zróżnicowany, a sprawdzenie programu przed wizytą ma sens. Ile osób mieści hala? Podawane liczby różnią się nieco w zależności od źródła i układu sali. W konfiguracji koncertowej z miejscami siedzącymi hala przyjmuje około 9,7–10 tysięcy osób. Gdy część widowni stoi, pojemność sięga około 11,5 tysiąca. Przy imprezach sportowych liczba miejsc jest mniejsza i wynosi około 6,5 tysiąca. Dokładny układ zależy od konkretnego wydarzenia, dlatego warto zerknąć na stronę organizatora lub sprzedawcy biletów. Czy hala jest przebudowywana? Operator hali zapowiada rozbudowę, która ma objąć nowy kongresowy i kulturalny obszar. Według informacji właściciela prace mają zakończyć się pod koniec 2028 roku. Wcześniejsza modernizacja z lat 2018–2019 zwiększyła pojemność o około 1,5 tysiąca miejsc. Przed podróżą na wydarzenie sprawdź aktualne komunikaty, bo roboty budowlane mogą wpływać na wejścia i otoczenie obiektu. Najczęstsze pytania Czy do Oslo Spektrum dojadę z lotniska? Tak. Hala leży przy Dworcu Centralnym, a to ważny punkt przesiadkowy w mieście, więc dojazd komunikacją publiczną z różnych części Oslo jest prosty. Czy to tylko hala sportowa? Nie. Choć powstała z myślą o hokeju, służy głównie jako arena koncertowa oraz miejsce konferencji, targów i innych dużych wydarzeń. Czy można ją zwiedzać poza wydarzeniami? Obiekt jest przeznaczony przede wszystkim na imprezy z biletami lub rejestracją. Informacje o ewentualnym dostępie poza nimi podaje operator. Ile czasu przed koncertem warto przyjechać? Ponieważ hala leży w ruchliwym centrum przy węźle transportowym, dobrze zostawić zapas na dojazd i wejście, szczególnie przy dużych koncertach. Czy w pobliżu są inne atrakcje? Tak, centrum Oslo ma wiele miejsc do zobaczenia w niewielkiej odległości, a bliskość dworca ułatwia łączenie wizyty w hali ze zwiedzaniem miasta.
-
Byparken
Ålesund
Byparken to miejski park w samym centrum Ålesund, położony u stóp wzgórza Aksla. To zielona przestrzeń tuż przy śródmiejskich ulicach, z której najłatwiej ruszyć na jeden z najsłynniejszych punktów widokowych w Norwegii. Jaka jest historia Byparken? Park założyła gmina Ålesund w 1885 roku na zachodnim zboczu Aksli. Teren zaprojektował ogrodnik, a odcinek od strony ulicy dołączono w latach 1921–1923. Park jest więc starszy niż dzisiejsze, secesyjne śródmieście, które powstało po wielkim pożarze miasta w 1904 roku. Układ zieleni nawiązuje do angielskiego parku krajobrazowego: łagodne ścieżki, drzewa i trawniki tworzą spokojne tło dla miejskiej zabudowy. Co zobaczyć w parku? W Byparken stoją dwa pomniki, które warto znać: Pomnik cesarza Wilhelma II. Niemiecki cesarz przekazał go miastu w podzięce za pomoc udzieloną po pożarze 1904 roku. Cesarz Wilhelm II wspierał odbudowę Ålesund, a pomnik przypomina o tym epizodzie. Posąg Rollo (Gange-Rolf). Brązowa rzeźba przedstawia wikinga, który według tradycji pochodził z wyspy Giske, położonej niedaleko Ålesund. Posąg był darem z Rouen w 1911 roku. Kopie tej rzeźby stoją także w Ålesund i w amerykańskim Fargo. Jak dojść na Aksla z Byparken? To główny powód, dla którego turyści zatrzymują się w parku. Stąd zaczyna się trasa schodów na Akslę liczących 418 stopni. Na szczycie czeka widok na miasto, wyspy i morze. Wejście zajmuje zwykle kilkanaście minut spokojnym tempem. Dla osób szukających mocniejszych wrażeń z parku prowadzi także via ferrata na Akslę. Dostępne są opcje z przewodnikiem, więc trasa nie wymaga własnego doświadczenia we wspinaczce. Czy to dobre miejsce z dziećmi? Tak. W parku znajduje się plac zabaw dla małych dzieci, a całość jest płaska i krótka do obejścia. To wygodne miejsce na odpoczynek przed lub po wejściu na górę albo po spacerze po centrum. Najczęstsze pytania Gdzie leży Byparken? W centrum Ålesund, przy podnóżu wzgórza Aksla, kilka minut pieszo od portu i secesyjnych kamienic. Czy wstęp jest płatny? Nie. Park jest ogólnodostępną przestrzenią miejską. Czy to ten sam park co Byparken w Roskilde? Nie. Nazwa „Byparken” (park miejski) jest w krajach skandynawskich popularna, a park w Roskilde w Danii to zupełnie inne miejsce. Ile schodów prowadzi na Akslę? 418 stopni, a ich początek znajduje się w parku. Co jeszcze zobaczyć w pobliżu? Najbliższe okolice to secesyjne centrum Ålesund, odbudowane po pożarze 1904 roku, oraz punkt widokowy na szczycie Aksli, do którego prowadzą schody z parku. Byparken łączy w jednym miejscu historię miasta, dwa ciekawe pomniki, spokojną zieleń i początek najpopularniejszej pieszej trasy w Ålesund. Warto wpaść tu choćby na krótki spacer.
-
Peetri park
Peetri alevik
Peetri park to park rekreacyjny w samym sercu miejscowości Peetri alevik w gminie Rae w Estonii, tuż przy granicy Tallinna. Powstał jako nowoczesna przestrzeń dla mieszkańców szybko rosnącej osady, a jego pierwszy etap oddano do użytku we wrześniu 2020 roku. Co można robić w Peetri parku? Park zaprojektowano z myślą o aktywnym wypoczynku różnych pokoleń. Na jego terenie znajdują się place zabaw dla dzieci, skatepark, tor parkourowy, plenerowa siłownia oraz boiska do gier z piłką. Dla osób, które wolą spokojniejszy odpoczynek, przygotowano miejsca do siedzenia nad stawem. Dzięki takiemu zestawowi atrakcji na jednym terenie spotkają się rodziny z małymi dziećmi, nastolatki jeżdżące na deskorolkach i rowerach oraz dorośli szukający miejsca na spacer lub trening na świeżym powietrzu. Gdzie leży park i jak do niego trafić? Park znajduje się w centrum Peetri alevik, w gminie Rae w regionie Harju. Peetri graniczy z Tallinnem, więc to wygodny cel krótkiej wycieczki z estońskiej stolicy, zwłaszcza dla osób podróżujących z dziećmi. Informacje o parku publikuje także jego własna strona internetowa, gdzie warto sprawdzić aktualne szczegóły przed wizytą. Warto wiedzieć, że źródła podają różne dane o powierzchni terenu, a w okolicy funkcjonuje też starszy teren o nazwie Vana Peetri park, więc przy planowaniu dojazdu dobrze upewnić się, o który park chodzi. Wydarzenia i życie lokalnej społeczności Peetri park jest miejscem spotkań mieszkańców. Od 2011 roku w sierpniu, zwykle w sobotę, organizowany jest tu doroczny jarmark Peetri laat, za którego przygotowanie odpowiada stowarzyszenie Peetri Selts. To okazja, by zobaczyć lokalne życie gminy, spróbować regionalnych produktów i poczuć atmosferę estońskiego przedmieścia. Rozbudowa parku Gmina Rae realizuje drugi etap inwestycji. Prace budowlane ruszyły 13 października 2025 roku, a w ich ramach powstaje lodowisko wraz z budynkiem obsługi. Zakończenie planowane jest na jesień 2026 roku. Dzięki temu park ma stać się atrakcyjny także zimą, kiedy estońskie dni są krótkie, a aktywność na zewnątrz wymaga dodatkowej zachęty. Kilka słów o Peetri Pierwsza wzmianka o Peetri pochodzi z 1631 roku. Rada gminy Rae zdecydowała w 2011 roku o nadaniu miejscowości statusu alevik, czyli małego miasteczka, co weszło w życie 1 stycznia 2012 roku. Od tego czasu liczba mieszkańców mocno wzrosła i według angielskiej Wikipedii na początku 2025 roku wynosiła 6502 osoby. Park pełni dziś rolę centralnego punktu tej nowoczesnej, młodej społeczności. Najczęstsze pytania Co jest w Peetri parku? Place zabaw, skatepark, tor parkourowy, plenerowa siłownia, boiska oraz miejsce wypoczynku nad stawem. Kiedy otwarto park? Pierwszy etap zakończono pod koniec sierpnia 2020 roku, a oficjalne otwarcie odbyło się 20 września. Czy powstanie tu lodowisko? Tak, jest częścią drugiego etapu rozbudowy, którego zakończenie zaplanowano na jesień 2026 roku. Czy park jest blisko Tallinna? Tak, Peetri leży przy granicy stolicy Estonii i jest łatwo dostępne z miasta. Czy odbywają się tu wydarzenia? Tak, co roku w sierpniu organizowany jest jarmark Peetri laat.
-
Verdensparken
Oslo
Verdensparken to park o powierzchni 5,2 hektara na osiedlu Furuset we wschodniej części Oslo. Otwarto go w 2013 roku, a prace zakończono w 2014. Nazwa oznacza po norwesku „Park Świata” i dobrze oddaje charakter miejsca: powstał jako zielona przestrzeń dla bardzo różnorodnej społeczności dzielnicy. Dlaczego park nazywa się Parkiem Świata? Furuset należy do najbardziej wielokulturowych dzielnic stolicy Norwegii. W 2009 roku aż 63% mieszkańców miało pochodzenie etniczne inne niż norweskie, a przybysze pochodzili z około 140 krajów. Park zaprojektowano tak, by odzwierciedlał tę mozaikę kultur i służył jako wspólne miejsce spotkań dla ludzi o różnych korzeniach, językach i zwyczajach. Co można tu robić? Miasto opisuje Verdensparken jako małą oazę do spotkań, ruchu, zabawy i przeżyć. W parku znajdziesz: siedem miejsc spotkań z grupami siedzisk, grillami i dużymi paleniskami, dobrych na rodzinny piknik czy wieczór ze znajomymi, staw oraz niewielki strumień przepływający przez środek parku, oświetlony teren, dzięki któremu można korzystać z parku także po zmroku, sad owocowo-jagodowy po południowej stronie, duży krajobraz zabawowy z urządzeniami przeznaczonymi do zabawy zarówno latem, jak i zimą. Parkour w Verdensparken Dla miłośników ruchu ważna jest strefa do parkouru. Według informacji miasta to pierwszy w Norwegii obiekt tego typu, ukończony w 2012 roku. Jest otwarty dla wszystkich i bezpłatny, więc początkujący i doświadczeni traceurzy mogą trenować tu bez opłat. Dla kogo jest to miejsce? Verdensparken sprawdzi się dla rodzin z dziećmi, które docenią plac zabaw działający o każdej porze roku, dla osób szukających miejsca na grilla w mieście oraz dla fanów sportów miejskich. To także ciekawy punkt dla każdego, kto interesuje się tym, jak planowanie przestrzeni publicznej może wspierać integrację w zróżnicowanej dzielnicy. Park nie jest klasyczną atrakcją turystyczną, ale pokazuje inne, codzienne oblicze Oslo, z dala od centrum i nadbrzeża. Jak dojechać? Najwygodniej dojechać metrem do stacji Furuset. Alternatywą jest autobus do przystanku Gransletta. Dzielnica leży na wschodnich obrzeżach miasta, więc od centrum dzieli ją krótka podróż komunikacją miejską. Najczęstsze pytania Czy wstęp do Verdensparken jest płatny? Nie. To park miejski, a strefa parkouru jest bezpłatna i otwarta dla każdego. Czy można zrobić tu grilla? Park ma miejsca spotkań wyposażone w grille i duże paleniska. Zawsze stosuj się jednak do aktualnych zasad obowiązujących w Oslo oraz oznaczeń na miejscu. Kiedy park został otwarty? Otwarto go w 2013 roku, a ukończono w 2014. Czy to dobre miejsce dla dzieci? Tak. Jest tu duży plac zabaw, staw, strumień i sad, a urządzenia przewidziano na lato i zimę. Gdzie leży Verdensparken? W dzielnicy Furuset w Oslo, w Norwegii.
Zbieraj odznaki za odwiedzane miejsca
Pobierz NextOnTrip, odkrywaj nowe miejsca i odznaczaj swoje trasy.